Alle berichten van Ron van Kleef

Vissen Ardennen

Op zaterdag 6 juni bezochten we met een gezellige groep van 12 personen de Ourthe. We visten op een openbaar gedeelte van de Ourthe waarvoor alleen een Waalse staatvergunning nodig is. Het betrof een traject van 72 km tussen de brug van Nisramont en het punt waar de Ourthe de Maas in stroomt. Bert en enkele andere clubleden hadden de trip uitstekend voorbereid en ons voorzien van een google maps kaartje en daarin diverse parkeerplaatsen en bevisbare stukken duidelijk aangegeven. Aan ons wel de vraag om – wanneer we nieuwe stekken ontdekken – dit vast te leggen zodat deze aan de kaart toegevoegd kunnen worden (deze kaart is beschikbaar op het ledengedeelte van de KVVC-website).


We verspreidden ons over de verschillende locaties. Jeroen, Robert en ik zijn een beetje gaan rondrijden om te kijken of we een nieuwe stek konden ontdekken. Ondanks de beperkte insectenactiviteit, en ook weinig stijgende vissen, ben ik toch met de droge vlieg begonnen. De meeste andere begonnen volgens mij direct met nimfen. Op de droge vlieg kwamen veel hele kleine visjes af die zich er vol overgave op storten. Ze waren lastig te haken vanwege hun kleine formaat, maar iedereen heeft er volgens mij wel enkele van deze visjes gevangen. Na de lunch zijn we naar een andere stek gegaan. De wind trok een beetje aan en het werd dus lastiger werpen. Ook kwamen er een flink aantal kanoërs langs. Daar is vrijwel geen ontkomen aan op de Ourthe.

Uiteindelijk zijn een flink aantal kopvoorns gevangen (waaronder enkele grote), maar ook zeer mooie bruine forellen, een regenboogforel en veel kleine visjes van divers pluimage. De grotere vissen zijn vrijwel allen met verzwaarde nimf gevangen (Frenchie of soortgelijk).
We hadden rond vijf uur afgesproken in de frieterie zodat we na het eten nog wat door konden vissen. Jammer genoeg hebben we door een kleine miscommunicatie niet gezamenlijk kunnen eten en hebben we de sterke verhalen grotendeels gemist. Na een frietje stoofvlees of de lokale specialiteit de Juliette (friet met frikadel) nog een uurtje of twee gevist alvorens de rit naar huis.

Al met al waren de vangsten best goed en was het een zeer geslaagde en gezellige dag. De Ourthe is een mooie maar geen eenvoudige rivier met helaas wel veel glibberige stenen (waadschoenen met vilten zool hebben hier de voorkeur en een waadstok is geen overbodige luxe). We hebben ook een aantal nieuwe stekken voor op het kaartje ontdekt. De trip is zeker voorherhaling vatbaar.

Euro nymphing met Andre van der Kuip

De bindavond van 26 maart stond in het teken van euro nymphing met Andre van der Kuip als demobinder. Zijn vrouw Donna was er ook bij, ook zij is een fanatiek vliegvisser, en maakt zelfs deel uit van het Nederlands vliegvis team en gaat dit jaar deelnemen aan het WK in Noorwegen.

Andre startte met uitleg over euro nymphing waarbij met meerdere nymphen onder de top van de hengel wordt gevist. Omdat je maar over een beperkte afstand kunt vissen is het belangrijk de nymphen snel op de gewenste diepte te krijgen, wat meestal net boven de bodem is. Omdat te bereiken dienen de nymphen, op met name snelstomend water, niet alleen flink verzwaard te zijn, maar ook slank, dus weinig weerstand bij het afzinken. Ook is het een misverstand dat de zwaarste altijd onder, dus de puntvlieg moet zijn. Nadat de verdere montage was besproken kon er begonnen worden met het binden.

 
Alle nymphen werden deze avond gebonden op Hends jig haaken type BL134 #16 en met zwarte splitsbare binddaad bijv. #8.
Nadat de roze slotted 3,8mm tungsten bead op de haak was gezet werd de binddraad opgezet. Aansluitend stak hij 0,7mm dikke looddraad ook in de gleuf van de bead aan de bovenkant op de haak. Deze werd met de binddraad ingebonden, waarbij hij de druk op de binddraad bij het naar achter wikkel steeds groter maakte waardoor deze op den duur de looddraad doorsneed, en dat was boven de haakpunt. Doordat het gewicht van de tungsten bead en looddraad boven op de haaksteel zitten, is het gewicht daar zo groot dat de nypmph bij het vissen ondersteboven komt te hangen, waardoor de haakpunt omhoog wijst en de kans om vast te komen zitten kleiner wordt.

Alle materialen die daarna werden ingebonden bond hij achter de looddraad om op die manier een taps lijfje te kunnen maken. Als eerste was het roze staartje (1,0mm tag wire) aan de beurt, en daarna 0.18mm dikke zilverkleurige metalen draad. De binddraad werd naar de bead gebracht waardoor het lijfje helemaal zwart was geworden en taps van vorm. De metalen draad werd in tegengestelde richting als ribbing in een 5-tal slagen naar de bead om de haaksteel gewikkeld. Door deze daar een paar keer op en neer te bewegen brak die af, waardoor knippen niet nodig was. Om het lijfje glad en duurzaam te maken werd die afgelakt. Als laatste splitste hij de binddraad en plaatst daarin een kleine hoeveelheid roze UV Ice-dubbing en maakte daarvan een klein kraagje achter de bead waarna de nymph werd afgebonden. Om te oefenen werd deze nymph nogmaals geboden.

Tijden de pauze werd onder het genot van een drankje een nieuw type 3-delige splitcane #1 die Jack zelf had gemaakt bekeken en uitgetest. Ook werden de supervangsten van 22 maart op OVM nog uitgebreid besproken.

De tweede nymph werd grotendeel op dezelfde manier gebonden. Alleen nu met een zilverkleurige slotted 3,8mm tungsten bead. Ook de looddraad werd weer op de zelfde manier vast gezet. Als staartje werden nu 4 fibers van een coc de leon veer ingebonden. De lengte van dit staartje was even lang als de helft van de haaksteel. Daarna was de zilverkleurig metalen draad weer aan de beurt, en werd het lijfje gemaakt en voorzien van de ribbing en bindlak. De binddraad werd ook nu weer gesplitst en voorzien van paarse UV Ice-dubbing voor het maken van een klein kraagje. De draad nogmaals gesplitst en nu werden er de cdc fibers van 1 zijde van een veer in gezet en met een paar slagen om de haaksteel gewikkeld. De fibers kwamen maximaal tot het einde van de haakbocht. Als laatste werd de draad voor de derde gesplitst en voorzien van paarse UV Ice-dubbing voor het maken van een klein kraagje net achter de bead waarna er werd afgebonden. Ook van deze nymph bonden we er 2.

Andre en Donna bedankt voor deze interessante en goed verzorgde, gezellige bindavond!

KVVC Vistrip Oostvoorne

De vistrip op 23 maart 2025 was een groot succes en de verwachtingen waren ook dit jaar hoog gespannen voor het Oostvoornse meer.
De weersvoorspellingen waren goed: matige windkracht 3 in de morgen en afzwakkend naar windkracht 2 in de middag. Ook volop zon en temperaturen van  8ºC tot 14ºC. Prima visweer dus.

Omdat de wind uit het noordoosten kwam werd besloten om te beginnen bij Slag Baardmannetje. Hier is een goede parkeergelegenheid en de dammen zijn goed bereikbaar met waadpak. Met een groep van 8 personen was het een prima plek om te beginnen en er was volop plaats op de dammen en het vlakke water aan de westkant van de duikpier.

Om 08:15 uur stond iedereen te vissen in het water of op de dammen.
Dat bleek een goede keus te zijn voor de rest van de dag. Het water kristal helder en er is nog weinig plantengroei in deze tijd van het jaar.

Het was duidelijk dat de nog jonge forellen met periodes langs trokken, met name aan de koppen van de dammen. De vangsten waren met tussenpozen prima. Er werd gevist met de WoollyBugger en zwarte nymphen met zware goudkleurige kop.
Een kort uitstapje naar het oosten, voorbij restaurant Brunotti Beachclub bleek, mede door de windrichting, geen ideale vislocatie op deze dag. Al snel zijn we weer terug gegaan naar Slag Baardmannetje aan de westkant.

In totaal hebben we met 8 personen 100+ vissen gevangen. De grootte van de forellen bij de dammen varieerde van 20 tot 25+ cm. Ook 2 regenboogforellen van 55+ en 60+ cm werden gescoord.

Het weer bleef prima, waarbij de wind in de middag weer aantrok naar kracht 3. Maar met de hoge temperaturen en de goede vangsten werd er door gevist tot het om 19 uur toch te donker werd.

De verwachtingen zijn in 2026 ruimschoots overtroffen, het was een topdag en iedereen is met een goed gevoel huiswaarts gereden.

Regelgeving vissen in België

Omdat we met de KVVC dit jaar willen gaan vissen in België, hadden we op 26 februari Jan Mertens uitgenodigd om uitleg te geven over de vergunningen en mogelijkheden voor het vissen in Vlaanderen en Wallonië. Bert had de informatie verwerkt in een uitgebreide presentatie, maar was zelf ziek waardoor hij er niet bij kon zijn.

Wel waren er 27 andere leden aanwezig, waardoor het gezellig druk was. Aan bod kwamen de verschillende staatsvergunningen voor Vlaanderen en Wallonië en de regelgeving. De verschillende vissoorten zijn er onderverdeeld in groepen waarvoor is beschreven in welke perioden je daarop wel en niet mag vissen. Ook kwamen de verschillende rivieren aan de order, de visclubs die daar stukken water bezitten en de plaatsen waar goed gevist kan worden. Ook werd duidelijk dat er een aantal KVVC leden goed bekend zijn op bepaalde rivieren, waadoor zij ook kunnen adviseren waar we mogelijk kunnen gaan vissen met de vereniging. Het was een zeer interessante informatieavond, Jan bedankt voor je uitleg.



De presentatie van die avond is vervolgens gedeeld met de aanwezigen. De eerste België vistrip is al gepland voor 6 juni, en ook in het najaar 2026 gaat er nog een tweede visdag komen. Op deze manier worden de kosten voor de “Visverlof Wallonië” dus de jaarvergunning voor Euro 48,- goed besteed. Maar uiteraard kan eenieder ook al eerder daar gaan (voor)vissen.

Snoeken Esschestroom.

Op 22 februari was het snoeken op de Esschestroom. De dag ervoor was er al twijfel of het door kon gaan of dat het verstandiger was het af te lasten i.v.m. de voorspelde regen. Maar ja, we smelten er niet van en misschien levert het wel extra snoeken op. Dus met 8 personen reden we naar de vooraf afgesproken verschillende locaties. Het water stond behoorlijk hoog waardoor ook de kano in en uitstapplaatsen onderwater stonden. Er zijn schitterende natuur gebieden waar je lekker langs de beken en Esschestroom kunt struinen.

Ook waren er diverse bomen doorgeknaagd door bevers, maar die lieten zich niet zien, maar dat gold ook voor de snoeken. Wat we wel zagen waren militairen die aan het oefenen waren aan een lijn het water over te steken. Ook de nieuwe vismigratie rivier ligt er perfect bij. Op die plaats waar eerst de stuw lag, liggen nu stenen waardoor een mooie stroomversnelling is ontstaan en er is een voetgangersbrug geplaatst. Maar het blijft een uitdaging de snoeken te verleiden, 1 werd er gehaakt maar die schoot los voordat hij bij het net was. Rond de middag hadden we afgesproken bij het haventje om de visactiviteit samen af te sluiten.

Voor het weer was het niet nodig door te vissen omdat het nog steeds regende. De meeste vissers gaven het dus op en gingen naar huis. Enkele “die hards” viste nog even door, waardoor er toch nog 1 snoek in de blessuretijd in het net en op de foto kwam. Hopelijk hebben we de volgende keer wat beter weer en meer snoeken, maar we hadden wel lekker gevist.

 

Binden met Bert Worms

Op donderdag 22 januari was Bert de voorbinder op de KVVC bindavond. Op het programma stond de Preska nymph en een variatie daarop die succesvol zijn ingezet in 2025 in Duitsland en Luxemburg. De aanleiding voor het binden van de Preska nymph was een visavond in het voorjaar van 2024 bij De Ronde Bleek. De “andere” Bert had daar op de kreken meerdere forellen gevangen met deze nymph. Bert begon met een presentatie waarbij aandacht werd besteedt aan de historie, de wijze van vissen en de bindmaterialen van deze nymph. Het patroon is ontstaan in 1937 en later nog eens beschreven in “Zwanzig fliegenmuster reichen aus” (1977). Na de presentatie was het tijd de originele Preska nymph te binden.

Er werd gebonden op een barbless dry fly haak #10. De 6/0 bindraad in de kleur tan werd opgezet en gewikkeld tot boven de plaats waar normaal de weerhaak zit. Daar werd paarse dubbing op de draad gezet en tot 3mm voor het haakoog op de haaksteel gewikkeld. Van een grijze mallard veer werden de fibers aan de linkerzijde van de stam verwijderd waarbij de bolle zijde van de veer naar je toe gericht was. De veer werd aan de tip ingebonden met de bolle kant naar de buiten gericht, met 3 slagen richting haakoog gewikkeld waar deze werd vastgezet en afgebonden. Net achter de dubbing in de haakbocht werd de draad opnieuw opgezet. De fibers van de veer werden erg los over de dubbing naar achter gebracht en met de binddraad vastgezet en afgebonden.

Achter de haakbocht was hierdoor een “staartje” ontstaan. Vervolgens werd bij het haakoog zwarte binddraad opgezet en een gele mallard veer op dezelfde manier voorbereid en in 3 slagen om de haakbocht gewikkeld richting haakoog. Daar werd met de zwarte draad een kopje gemaakt en de draad afgebonden en was de Preska nymph klaar. Om te oefenen werd er een 2e gebonden waarna het tijd was voor een drankje.

Na de pauze werd er een variant gebonden die een stuk eenvoudiger was, sneller te binden, en goede vangsten had opgeleverd op dieper water. Hierbij werd er als eerste een 3mm goudkleurige tungsten bead op de haak gezet waarachter 4 wikkelingen loodvrij soldeertin als verzwaring werden gelegd. De zwarte binddraad werd opgezet en net als bij de originele versie voorzien van de dubbing en richting haakoog om de haaksteel gewikkeld. De witte mallard veer werd overgeslagen waardoor meteen de gele werd ingebonden en in 3 slagen om de haakbocht gewikkeld richting haakoog. Daar werd het kopje gebonden en de nymph afgebonden. Dat ging dus aanzienlijk sneller, en uiteraard werden er hiervan ook 2 gebonden.

Dus, laat het voorjaar maar komen zodat deze nymphen kunnen worden ingezet!
Bert bedankt voor deze goed verzorgde bindavond.

(Een uitgebreidere uitleg van deze Preska nymph is voor leden te vinden op de KVVC website.)