Categoriearchief: Workshop

Informatie avond met Goran Hot.

Goran Hot is een fanatiek vliegvisser op de Balkan rivieren in oa. Slovevië, Kroatië , Bosnië en Herzegovina en Montenegro. Hij vist en gidst er gemiddeld 100 dagen per jaar. Op deze druk bezochte clubavond gaf hij aan de hand van een PowerPoint presentatie uitleg over de verschillende landen en rivieren. Hij vertelde welke rivieren populair zijn en wat de kosten zijn om er te mogen vissen, de prijzen lopen op tot wel € 90,- per dag. Ook de rivieren zijn er erg verschillend, van de heldere blauw/ groene Soca in Slovenië, tot de langzaam stromende Gacka in Kroatië. Op het heldere water vist hij met lange leaders met tot wel 3x hengellengte en een dikte van 0,12mm. De grootste vlagzalm die hij gevangen heeft was 53cm. De forellen kunnen er 50+ cm zijn! Hij vis meestal met een AFTMA 3, 9 voet hengel. Hij vertelde dat ook grote vissen soms op erg kleine vliegen azen, zelfs tot haakmaat 24. Er zijn ook rivieren, waar alleen met de droge vlieg gevist mag worden, je moet het allemaal maar weten.

Alle aanwezigen kregen een overzichtslijst van de besproken rivieren per land, en de namen (in verschillende talen) van de vissen die er gevangen kunnen worden. Forel (Pastrava in het Kroatische), Regenboogforel (Sarenka in het Sloveens), zachtlippen forel, meer forel, beek forel, de spectaculaire marmorata ook wel Soca trout genoemd, vlagzalm en natuurlijk de Donauzalm. Op de Donauzalm wordt in de winter gevist onder begeleiding van een locale gids. Veelal wordt er dan gevist met minimaal een AFTMA 9 hengel, of  natuurlijk dubbelhandig. Uiteraard worden de droge vliegjes en nimfjes dan ingeruild voor flinke streamers.
Ondanks de vele schitterende rivieren die hij op de Balkan bevist, gaat hij ook regelmatig naar Scandinavië, en dan vooral naar Noorwegen. Daar vist hij bijvoorbeeld op de Glomma en de zijrivieren vooral op forel.
Het was een interessante, goed verzorgde avond met veel informatie. Dank je wel Goran.

Vliegvis event met Leon Janssen.

Op 16 februari heeft de KVVC Valkenswaard samen met de vliegvisverenigingen VVC Midden Limburg Neeritter, VVC St Petrus Weert en Flymph Veldhoven een vliegvis event met Leon Janssen georganiseerd. Als locatie was gekozen voor Forellenvisvijver Heinoord, wat het thuishonk is van VVC Midden Limburg. In totaal waren er 32 vliegvissers aanwezig.
Om 10:00u starte Leon met zijn presentatie over het insecten leven (entomologie). Als leidraad gebruikte hij het boek Wondervliegen deel 2 waarvan hij de auteur is. Ook nu begon hij met de vliegen welke als eerste in het vroege voorjaar op de “forellen rivieren” in België en ook Duitsland op het water verschijnen. Voorbeelden hiervan zijn de Blue dun (Baetis rhodani) en de March Brown (Rhitrogena haarupi). Veel aandacht bestede hij aan de kleuren, afmetingen, silhoueten en footprints van de vliegen. Leon gaat namelijk altijd uit van wat de vis ziet, dus de onderkant van de vlieg. Uiteraard vertelde hij ook veel over zijn vis ervaringen op de verschillende rivieren waar hij heeft gevist. Helaas waren niet alle afbeeldingen voor iedereen evengoed te zien op het grote projectiescherm omdat de zon, ondanks het feit dat het nog winter was, fel binnen scheen. Leon benoemde van veel vliegen ook de meeste stadia van het insect zoals: larve, nymph, emerger, dun, sub imago, imago en spinner. Ook gaf hij aan hoe die insecten leven, en waar en hoe, met de imitaties daarvan te vissen. Om 11:15 was er een korte pauze waarna Leon snel doorging met de vliegen welke in de zomer en als laatste in de herfst en winter voorkomen.

Om 12:30u was de lunch welke door het personeel van Forellenvisvijver Heinoord werd verzorgd. De lunch bestond uit twee broodjes en een heerlijke tomatensoep.
Na de lunch werden de tafels in een U-opstelling geplaatst en de camera klaar gezet, als voorbereiding voor het binden van in totaal 5 verschillende droge vliegen. Tevens was er op dat moment de gelegenheid om het benodigde bindmateriaal te kopen bij Harry Jaegers van Martens vliegvisprodukten die ook aanwezig was.

Leon bond op Vmc 9280 haken in verschillende maten omdat die de goede verhoudingen hebben. De weerhaak knijpt hij daarbij plat. Tijdens het binden bleken deze haken een kortere haaksteel dan bijv. TMC haken te hebben, en ook dat de haakbocht wijder was, wat voor een betere inhaking zorgt. Vmc #14 = ongeveer #16 van TMC.

Als eerste was de Yellow sally aan de beurt, daaropvolgend de Loopwing emerger, Blue dun, Grey flag sedge, de Jabba, en als laatste de BWO. Na ieder vlieg kwam Leon bij alle binders langs om te bekijken hoe de vlieg geworden was, en de aandachtspunten waren. Je kon je eigen vlieg op dat moment ook vergelijken met de door hem gebonden versie. Zelf gaf hij aan niet graag te binden, dus alle vliegen waren relatief snel te binden, geen hoogstandjes op vliegbindgebied waar wel goed vangende imitaties van de vlieg die op dat moment op het water aanwezig was. Hij is een purist en kiest hoofdzakelijk de volgende bindmaterialen: dubbing, smal goudtinsel, hazenvel of masker, ongeverfde cdc veertjes (omdat die beter drijven dan de geverfde veertjes), fanzantenstaartfibers en de SKIN, die moet van de beste kwaliteit zijn.

Om 16:00u werd eindigde dit geweldige vliegvis event.
We willen Leon Janssen dan ook hartelijk bedanken voor deze leerzame en gezellige dag.

Clubavond handige tooltjes.

Op deze clubavond wilden we een keer stil staan bij de handige hulpgereedschappen / tooltjes die we bij het binden en vissen zoal gebruiken. Keer op keer zagen we dat wij als vliegvissers erg creatief zijn, en veel handige hulpmiddelen voor het uitvoeren van onze hobby bedenken. Daar komt nog bij dat je ook bij een club aangesloten bent om informatie met elkaar te delen! Vandaar deze thema-avond handige tooltjes. In de nieuwsbrief, en uitnodiging voor deze avond hadden we aan eenieder om ideeën en uiteraard foto’s gevraagd. Alle tooltjes werden opgenomen in een PowerPoint presentatie en verdeeld in de categorieën: vliegvislijn, rond de auto, veiligheid, vliegvissen, binden, waadpak en camera. De avond was erg interactief omdat iedereen uiteraard zelf diende uit te leggen hoe het eigen tooltje werkt, en hoe en waarvoor te gebruiken.

Voorbeelden waren:

  • Een hulpgereedschap waarop je je reel kon monteren en aan de andere zijde een vaste spoel. De vliegenlijn werd van de reel naar de spoel over gespoeld en onderweg gereinigd. Bij het terug spoelen kom de lijn direct ingevet worden. (Ron)
  • Steunen welke je in de auto kan monteren zodat je 1 of meerde opgetuigde hengels veilig in de auto kan vervoeren. (Bert & Jeroen)
  • Gebruik tippet connector, knot cover en lanyard. (Feitse)
  • Vliegvislijn heuphouder. (Frans Schutte en Ad.)

  • Een hulpgereedschap voor het zelf kunnen maken van brushes voor snoekstreamers. Dit was erg inventief opgebouwd met een hefmechanisme, een opwind deel (gemaakt van een spinner welke kinderen als speelgoed gebruiken.) en een mechanisme zodat de kracht niet te groot kan worden en de brush breekt. Helaas was er geen tijd een complete brush te maken. (Jeroen)

  • Bindwas in een lippenstift houder. (Co)
  • Etc.

Er was op deze clubavond ook gezorgd voor hapjes zoals blokjes kaas en stukjes worst. Het was een erg speciale, interessante clubavond, en ik denk dat er heel wat ideeën welke we gezien hebben ook overgenomen gaan worden door andere aanwezige.

 

EU nymphing door Frans en Wil Dirks.

Door omstandigheden kon de geplande voorbinder niet aanwezig zijn deze avond. Frans en Wil Dirks hebben de bindavond ingevuld met een uitstekend verzorgde introductie over EU Nymphing. Frans begon zijn uitleg dat EU nymphing eigenlijk al het goede heeft van Czech-, French-, Polish- en Italian nymphing. Als lijndraad werd een film vertoond over Amerikanen die aan het WK-vliegvissen hebben meegedaan, maar daar nooit in de top konden meedraaien, omdat ze “oude” vismethoden gebruikte. Door het overnemen van het EU nymphing stegen zij aanzienlijk in de rangrijst. Om de effectiviteit van verschillende vismethoden te vergelijken werd op 1 stuk rivier achtereenvolgens op de manieren gevist. Als eerst met een droge vlieg (matige vangst), daarna met een standaard nymphing methode met een beetverklikker en een standaard vliegenlijn (redelijke vangst), en als laatste met EU nymphing methode (beste vangst). Er wordt bij EU nymphing gevist met zachte lichte hengels #2 of #3 met een lengte van 9,5 tot wel 11 ft. Wil had ook hengels meegebracht om ze te kunnen laten zien en ervaren hoe deze aanvoelen. Er wordt gevist met een drijvende vliegenlijn en zonder “zware” beetverklikker ,  omdat die met een plons op het water valt, en drijven met de snelheid van de bovenste waterlaag. Op de film was duidelijk te zien dat op sommige plaatsen het water dicht bij de bodem veel trager stroomt, of zelfs achter een steen de stroming in de tegenovergestelde richting kan gaan! De drijvende beetverklikker zou daardoor de nymphen veel te snel en daardoor onnatuurlijk “meetrekken”. Bij de EU-nymphing methode blijft de vliegenlijn op de rail, daaraan zit een duidelijk zichtbare, bijv. witte indicator mono van ongeveer Ø 0,28mm, vervolgens een stukje 2 kleurige indicator mono (Dat deel is eigenlijk de beetverklikker), daarna standaard nylon van Ø 0,20mm waaraan een tippet ringetje werd gezet. Hieraan kom de Ø 0,12mm nylon met de 2 nymphen, de lengte van de nylon wordt bepaald door de waterdiepte.
De hengel wordt bij het vissen hoog gehouden. De Ø 0,12mm nylon lijn snijdt als het ware door het water, de stroming heeft er dus nagenoeg geen invloed op. Daardoor kunnen de nymphen dicht bij de bodem op de juiste snelheid, op een natuurlijke manier bewegen.

Zodra je voelt dat de nymph wordt gestopt, je ziet dat ook aan de strike indicator, dien je aan te slaan. Of het was een steen, of natuurlijk een mooie forel of vlagzalm.

Na de pauze was het de beurt aan Wil. Hij bond 1 van zijn favoriete nymphen voor, die goed als punt nymph gebruikt kan worden bij het EU-nymphen. Hij bond op een Hanak 450 BL #16 jig haak.
Als eerste plaatste hij de slotted tungsten gold bead zo hoog mogelijk op de haak en zette die vast met binddraad. Vervolgend werd een dun koperdraadje ingebonden. Daarna werden 3 fibers van een fazantenstaart als staartjes ingebonden, welke als lengte maar de helft van de haaksteel waren. Met de binddraad werd een getaperde body gemaakt en de fazanten fibers netjes naast elkaar naar voren om de haaksteen gewikkeld.  De koperdraad welke als als ribbing en tevens versteviging dient werd  in tegengestelde richting in open slagen naar de bead gebracht. Als laatste werd met peacock spectra dubbing een thorax net achter de bead gemaakt waarna binddraad kon worden afgebonden.

Het was een zeer veelzijdige en leerzame avond, die ook ons meer vis kan opleveren, als je voor dit EU nymphing open staat.
Frans & Wil, super bedankt!

Werpen VNV & KVVC,

Dit najaar zag de agenda voor het werpen er anders uit. I.p.v. alleen de lessen van Richard organiseerde de VNV namelijk op 20 oktober een werpdag waarbij alle vliegvisverenigingen uit Zuid-Nederland, en dus ook de KVVC leden waren uitgenodigd. Dit vond plaats in Veldhoven bij het Witven. In totaal waren er 28 deelnemers aanwezig. De instructies werd gegeven door 3 EFFA- (oa. Richard), en 4 VNV-instructeurs waaronder ook Bert en Ron van de KVVC. Iedere deelnemers had zich kunnen inschrijven voor 4 workshops waarbij er gekozen kon worden uit: basis worp, dubbelstrippen, rolworpen, backhand  en vlak werpen, werpen met zware streamers, precisie werpen en als laatste truc worpen. Na het welkomstwoord van Piet van de Sar begon de eerste workshop om 10:00 uur. Het weer was super en alle deelnemers kregen les van verschillende instructeurs.

Van 12:30u tot 13:00u was er een pauze waarbij een goed verzorgde lunch, welke door het Witven verzorgd was, genuttigd kon worden. In de middag waren de laatste 2 workshops. De VNV-werpdag eindigde om 16:00u, was goed georganiseerd en erg leerzaam. Tijdens de workshops zat je ook bij deelnemers van andere verenigingen, wat zeker bijdroeg aan de gezelligheid, iedereen heeft tenslotte dezelfde hobby! De verwachting is dat de VNV in de toekomst vaker werpdagen zal organiseren, als KVVC zullen we daarbij zeker weer van de party zijn.

Je werptechniek kun je alleen verbeteren door er frequent, en onder deskundige begeleiding mee bezig te zijn. Daarom hadden we op 3 november, en 1 december nog lessen gepland bij Richard in Tilburg.

Er waren op deze data, naast de vaste aanwezigen, ook een paar geïnteresseerde aanwezig die wel een keer wilde ervaren hoe het is om te werpen met een vliegenhengel. Voor hen was dit een geheel nieuwe ervaring. Ook zij waren enthousiast, sterker nog, de eerste vliegenhengels zijn al gekocht.
Ook in het voorjaar 2019 zijn er al weer 3 werplessen gepland, hopelijk kunnen we dan ook nog een keer naar het water voor het oefenen van de waterworpen zoals de rolworp.
Richard, bedankt voor je lessen.

Workshop de zwakste schakel (treksterkte).

De clubavond van 21 december stond in het teken knopen, lijn en treksterkte.

Hiervoor hadden we Ad van de Sande en Richard Verbeek, beide van de de vliegvisafdeling van de Ruischvoorn uit Tilburg, uitgenodigd. Als introductie werd aan de hand van een Powerpoint presentatie uitleg geven over de eigenschappen en verschillen tussen nylon, fluorcarbon en gevlochten lijnen (Dyneema). Dit met betrekking tot o.a.: geheugen, slijtvastheid, opnemen van water, (on)zichtbaarheid, trekkracht, toepasbare knopen.

De naam van de presentatie was “Leaders en knopen, de zwakste schakel.” Zeker het deel “de zwakste schakel” bleek goed gekozen, slechts 1 onderdeel van je vliegvis montage is de zwakste schakel, en die wil je dus “zo sterk mogelijk” hebben, zodat je de mogelijk grootste forel van een visdag niet verliest doordat je lijn op dat moment breekt! Je montage bestaat uit: backing, vliegenlijn, leader, tippet en de haak waarop de vlieg is gebonden, en niet te vergeten alle knopen die de vermelde onderdelen met elkaar verbinden.

Na de presentatie was het praktische deel van de avond aan de beurt. Er was gevraagd of iedereen zijn favoriete nylon vislijn mee wilde brengen. Een ieder kon aan een grote haak, met zijn favoriete knoop, de meegebrachte lijn bevestigen. Aansluitend werd de andere zijde van de lijn op een rond stokje gewonden en de haak aan een trekkrachtmeter gehaakt. Er werd steeds harder aan het stokje getrokken totdat er iets brak, wat in de meeste gevallen de lijn was. De kracht waarbij dat gebeurde bleef op de meter staan waardoor deze afgelezen en genoteerd kon worden. Door eenzelfde meting een aantal keren uit te voeren was de verkregen meetwaarde representatief en betrouwbaar. Er werd gemeten aan knopen welke droog, vochtig of nat waren gelegd. De laatste bleken veel sterker te zijn. Ook bleek dat de opgegeven sterkte door de fabrikant in sommige gevallen bevestigd werd door de meting, maar in andere gevallen de lijn al bij de helft van de opgegeven waarde brak!

 

Tevens werden er verschillende soorten knopen getest zoals: de standaard kunstaasknoop, de rapala knoop en de palomar knoop (welke de favoriet van Ad was.)

Het was een leerzame en gezellige clubavond, Ad en Richard  bedankt!