Categoriearchief: Forel

Vistrip Gerolstein. (Kyll)

Op 15 juni was het om 7:00u weer verzamelen op de carpoolplaats bij Valkenswaard. Met 8 personen vertrokken we naar Gerolstein. Er was redelijk weer voorspeld, de meeste tijd droog maar af en toe, met name in de middag, een bui. De vergunningen waren grotendeels al ingevuld bij aankomst, ze wisten dat we kwamen omdat we medio maart de strecke Gerolstein en Lissingen al gereserveerd hadden, er waren die dag ook geen andere vissers aanwezig. Het waterniveau was 58 cm en helemaal helder. In de ochtend wisten de meeste al wel wat forellen te vangen.

De door de KVVC verzorgde lunch was om 13:00u op de parkeerplaats. Daarna werd er binnen de strecke waarvan je de vergunning had van deel gewisseld, waardoor iedereen de gelegenheid had overal een keer te vissen. De vangsten in de middag waren beter, iedereen was van de nul af, en sommige zaten zelfs al in de dubbele cijfers. Inmiddels was het al wel duidelijk dat het weer er heel anders uitzag dan voorspeld.  Het was zo zonnig en warm dat er in het park, daar waar wij ook viste, kinderen in de speeltuin en het water aan het spelen waren, en regen kwam er al helemaal niet meer. Om geen kostbare vistijd te verliezen zijn we zelf avondeten gaan halen bij een imbiss, en hebben dat in het park van Gerolstein gegeten. De enige uitdaging was dat we het bestek vergeten waren. Het eten van bijv. een zigeunerschnitzel is dan een hele uitdaging, maar het smaakte goed.

Door het opstijgen en landen van de meivliegen gedurende de avond, werden de forellen steeds actiever. Overal waren nu kringen van stijgende vissen te zien. Sterker nog, de meivliegen werden uit de lucht gepakt door de springende forellen. De vangsten waren op dat moment dan ook echt super. Rond 10 uur verzamelde we ons op de parkeer plaats in het centrum. De vangsten liepen uiteen van 3 tot rond de 30 stuks. Wat wel opviel was dat er is geen enkele vlagzalm werd gevangen. Een geweldige dag komt ten einde waarna we moe maar voldaan huiswaarts gaan.

Vissen op de Kyll in Fliessem

Ieder jaar gaan we wel een keer vissen op de Kyll in Duitsland, maar meestal bij Gerolstein. Nu voor het eerst dus naar Fliessem. Om 7:00u was het verzamelen op de carpoolplaats vanwaar we met 3 auto’s naar Fliessem vertrokken. 10 Personen hadden zich opgegeven, maar we vertrokken met 9-en, na diverse keren bellen bleek de 10e zich verslapen te hebben. Bij aankomst werden de vergunningen gekocht waarna we direct de waadpakken aan deden en ons verdeelde over het 6 km lange traject waar we mochten vissen. In de ochtend werden er al diverse mooie forellen gevangen.

Om 13:00u hadden we afgesproken om samen te lunchen. De KVVC had hiervoor zoals bij de meeste uitjes weer gezorgd. Omdat we tot in de avond wilde vissen was er dus ook een diner nodig, eigenlijk was het de bedoeling samen naar een pizzeria in de buurt te gaan, maar dat kost veel tijd. Toen bleek dat ze ook kwamen bezorgen was de keuze dus snel gemaakt. Iedereen gaf zijn bestelling door waarna we opnieuw te water gingen voor de middag sessie. Er waren wat regenbuitjes voor de middag voorspeld, maar die bleven gelukkig uit. Sterker nog, het was zo’n lekker weer dat we geen jassen nodig hadden. De kyll ligt bij Fliessem in een schitterend dal tussen de bergen. Het is er stil, je hoort er geen auto’s of treinen. Sterker nog, we zagen, naast , zowel volwassen reeën ook een jonge ree, die laatste lag in het hoge gras en bleef heel stil liggen in de hoop niet gezien te worden. Ook de waterspreeuw, ijsvogel, vos en specht werden gezien. De rivier heeft diepe langzaam stomende delen, maar ook ondiepe stroomversnellingen waar met de nymph gevist kon worden. Nagenoeg iedereen wist ook in de middag weer de nodige vissen te vangen. Om 17:30 kwamen ze de schnitsels met friet, en pizza’s bezorgen. Uiteraard hadden we er ook frisdrank en “Bittburger stubbi’s” bij besteld. Dat ging er wel in. Het grote voordeel was dat we de waadkleding aan konden houden tijdens het eten en konden genieten van de vangsten in de forellenvijver waar we op het terras zaten. Na uiteraard netjes opgeruimd te hebben vlug weer naar het water om de laatste 2 uurtjes te kunnen vissen. Er werd met nymphen, streamertjes en natuurlijk droge vliegen gevist, en dit leverde op de juiste plaatsen en de goede presentatie mooie forellen op.

Om 20:00u hadden we afgesproken bij de auto’s. De vangsten die dag varieerde van 2 tot 15 forellen. Ook werd er 1 vlagzalm, diverse koopvoorns, en alvertjes gevang. Afgezien van een gebroken hengeltopje was het een super visdag, op een mooie locatie. We gaan hier zeker nog een keer terug.

Vissen op de Ronde Bleek kreken.

Op 12 mei om hadden we om 9:00u afgesproken bij de Ronde Bleek (DRB) om daar op de kreken te gaan vissen. We waren met 12  KVVC leden, sommige begonnen eerste met een bak koffie bij Jan Kursten, andere konden niet wachten om te gaan vissen en starten daarom direct met op optuigen van de hengels. We hadden afgesproken van 9:30u tot 12:30u te vissen, waarbij de KVVC een groot deel van de kosten voor de rekening nam. Het was heerlijk weer en je zag veel forellen zwemmen, sommige zelf met de rugvin boven water. Het spotten was dus geen probleem, maar ze vangen was een heel ander verhaal. Alle geheime wapens werden ingezet, droge vliegen, miertjes, nymphjes, streamertjes, “zwabber vliegen”, etc. als snel werden de eerste forellen gehaakt en geland.

Het waren mooie sterke vissen. Nagenoeg iedereen wist forellen te vangen, zelfs 1 van de nieuwe leden die tips en een squirmy kreeg van de DRB gids Eric Hehemann lande een mooie vis. Wat wel opviel was dat er veel vissen samen in een grote cirkels rondjes bleven zwemmen, wat daarvan de reden is weten we niet, maar ze hadden daarbij weinig interesse in onze vliegen dat merkten we wel. Ook beproefde sommige het geluk op de steigers van de grote vijver. Het werpen met een vliegenhengel blijft lastig waardoor er sommige meer bomen, vooral achter zich, dan vissen vingen. (Daarom verzorgen we in het najaar ook weer werplessen.) Om 12:30u liepen we samen terug naar de auto’s waarbij het hoogste aantal vissen van die ochtend 7 bleek te zijn. Het blijft een aparte, maar leuke visserij bij DRB. Uiteraard komt deze activiteit snel weer op de agenda te staan.

Bindavond met Martin Westbeek.

Op 24 november 2018 waren we op de Fly Happening in Putte (België). Daar zagen we Martin Westbeek bezig met het binden van een, ja wat was dat voor een beest? Onze interesse was direct gewekt. Het bleek een grote sedge te zijn gebonden met haar van een Gems. Als we groot zeggen, bedoelen we ook echt groot, de totale lengte bedroeg namelijk 6cm! Uiteraard bleven we allemaal staan kijken terwijl Martin er nog 1 voorbond en uitleg gaf. Het was voor ons nu wel duidelijk, deze sedge wilde wel binden op een KVVC bindavond, en op 14 april was het dan zo ver. Martin vertelde dat dit bindpatroon afkomstig was uit Italie, daar waar Martin ook regelmatig gaat vissen. De Gemzen lopen daar in de bergen ook in het wild rond. Deze grote droge vlieg gebruikt hij op zeer snel stormend water, de vis is net als wij geïnteresseerd in wat daar voorbij komt drijven, maar heeft i.v.m. de stoomsnelheid maar weinig tijd om te beslissen, en dan vang je ze dus. Het binden met gems is iets aparts, Martin wist het mooi te omschrijven met de term, het is “chaotisch” bindmateriaal, met andere woorden netjes binden is er niet bij, het is soepel en steekt alle kanten op.

De sedge wordt gebonden op een langstelige haak #8. Als bindgaren gebruikt hij GSP omdat deze draad extreem stevig is. Nadat de draad achter bij de haakbocht was opgezet maakte hij daar een dubbing lus welke met wax werd ingesmeerd omdat de GSP draad erg glad is. De haren van de gems werden in de lus gelegd, nagenoeg alles uitstekend aan 1 zijde. Nadat hij de dubbing lus had laten spinnen, en alle haren dus stevig vast zaten wikkelde hij deze om de haaksteel vanaf de haakbocht tot op tweederde van de haaksteel. Na iedere wikkeling de haren naar achteren strijkend. Nadat een vleugel was geknipt werd die aan de bovenzijde ingebonden waarbij het einde gelijk kwam met het einde van de haakbocht. Deze vleugel zorgde er ook voor dat de gems haren een beetje platter bleven liggen. Vervolgens werd er op die plaats een wit rond staafje foam (dat ook wordt gebruikt voor booby eyes) naar achter wijzend ingebonden. Let op dat je de draad niet te hard aantrekt, anders snijd deze de foam door. De foam werd als post rechtop gezet, en daarachter werd opnieuw een bubbing lus gemaakt en gevuld met gemshaar. Na het twisten werd deze 2 slagen om de haaksteel gewikkeld, de haren weer naar achter strijkend, en vervolgen 2 slagen om de post gewikkeld (Deze bindwijze is hetzelfde als bij een klinkhamer vlieg) en daarna nog 2 slagen om de haaksteel, net achter het oog. Vervolgens werd de vlieg afgebonden. Nadat de sedge uit de vice was gehaald werd de onderkant van de vlieg in model geplukt, de Italianen knippen namelijk niet, en ook verdwaalde haren werden verwijderd. Omdat het geen echt eenvoudige vlieg was bonden we daarna allemaal nog een tweede exemplaar, welke er bij de meeste al veel beter uitzag.

Als tweede was de Palù Sedge aan de beurt. Ook deze werd gebonden met gems haar maar op een haak #12. Deze sedge was met een lengte van 2,3cm aanzienlijk kleiner. Ook nu werd de binddraad achter opgezet en daar een dubbing lus gemaakt, ingesmeerd met wax, voorzien van gems haar (wel korter dan bij de vorige), en liet hij de lus spinnen waardoor de haren goed vast kwamen te zitten. De binddraad met gemshaar werd om de haaksteel gewikkeld, na iedere wikkeling naar achter strijkend, naar nu tot halverwege de haaksteel. Daar werd op eenzelfde manier een vleugel ingebonden. Daarna was een tweede dubbing lus aan de beurt, en die werd ook om de haaksteel gewikkeld tot aan het haakoog waar de vlieg werd afgebonden. Ook deze sedge werd aan de onderzijde geplukt.

Als laatste bond hij een Dyret voor, wel een droge vlieg, maar geen sedge. Hij werd gebonden op een haak #14. Met een hair packer werden de punten van hertenhaar mooi gelijk gelegd en staken als staartje uit tot voorbij de haakbocht. Het hertenhaar werd mooi boven op de haaksteel over de hele lengte van de haak vast gezet. (Dat is bij de vlieg op de foto niet helemaal goed gegaan.) Daarover kwam als body een laagje dubbing, en vervolgens werd er een lichte saddle hackle om gewikkeld waardoor een soort palmer ontstond. Aan de voorzijde werd onder het hertenhaar de vlieg afgebonden zodat het hertenhaar tot over het haakoog schuin omhoog stak en daar op lengte werd afgeknipt. Als laatste werden alle fibers van de hackle aan de onderzijde van de vlieg weg geknipt, en klaar was de Dyret.

Martin bedankt voor de geweldige avond,

Binden met Feitse Bootsman.

Het onderwerp van deze bindavond was kleine droge cdc vliegjes.
Feitse gebruikte hiervoor bindpatronen en technieken van de Italiaan Agostino Roncallo.
Eigenlijk bond hij de meeste vliegen 2 keer, waarbij de eerste een standaard droge vlieg was gebonden op haakje #18, en vervolgens nogmaals die vlieg maar dan met een “toevoeging” en op haakje #16. In totaal werden er 6 vliegen gebonden, het was dus flink aanpoten voor de aanwezige binders. Dit keer was het binden met dunne binddraad, 14/0  of vergelijkbaar echt een must!

#1 Was de Humphy op haakje #18. Deze bestond alleen uit 1 cdc veerje welke met de holle kant naar boven op de haaksteel naar achter werd ingebonden. Vervolgend werd de veer als dekschildje terug gevouwen en voor het haakoog vastgezet. De fibers welke aan de achterzijde los waren geschoten diende als staartje. De techniek voor het maken van de vleugel was voor alle vliegjes die we deze avond maakte hetzelfde en wordt daarom alleen hier bij de eerste beschreven! De veer steekt nu dus tot ver voorbij het haakoog naar voren. Met een hackleplier hielt Feitse de punt van de cdc veer vast, en met de vrije hand streek hij zo veel mogelijk fibers terug in de richting van de haak. Met de binddraad zette hij vervolgens alle terug gestreken fiber vast net voor het haakoog en zorgde dat de “vleugel” omhoog en schuin naar achter wees. De rest van de veer inclusief stam bleef hierbij naar voren steken en werd vervolgens afgeknipt. Na het afbinden was de Humphy klaar.
#2 Een Humphy op haak #16 met als toevoeging, dat er net voor het terugslaan van de veer als dekschildje, er een fiber uit het oog van een pauwenveel als body om de haaksteel werd gewikkeld wat een mooie natuurlijke glinstering opleverde.

#3 Was een sedge op haakje #18 met een extended body van een cdc veer. Als body werd er 1 fiber van een grijze ganzenveer om de haaksteel van achter naar voren gewikkeld wat een mooie ribbing opleverde. De vleugel werd op dezelfde manier gemaakt als bij de Humphy, maar nu werd deze platter gebonden en gelijk met de achterzijde van extended body afgescheurd, waardoor het een sedge werd.
#4 Werd gebonden op haakje 16 en had als toevoeging een thorax van blauw/groene spectra dubbing.

#5 Was een spent op haakje #16. In de haakbocht werd een butt van pearl tinsel gewikkeld, welke op het einde van de haaksteel een kleine verdikking opleverde waardop de lange fiber uit een bruine hackle netjes gespreid konden worden ingebonden als staartje. De body was opnieuw de grijze ganzenveer. De cdc werd vervolgens naar voren ingebonden waarnaar er opnieuw zoveel mogelijk fibers terug werden gestreken en de omhoog staande vleugel ontstond. Alle cdc fibers en schacht welke voor het haakoog uitstaken werden afgeknipt. Vervolgens werd de schacht van de veer, welke boven de body hing en dus niet was afgeknipt, naar voren geklapt waardoor de vleugel in tweeën gedeeld werd. Beide vleugels kwamen daardoor helemaal plat te liggen. Na het afbinden was de spent klaar.

#6 was ook gebonden op Haakje #16, had eenzelfde butt, staart en lijfje. Daarna werd een cdc veer met de holle kant naar boven richting de haakbocht ingebonden. Van de fiber van een pauwenveer werd een thorax gewikkeld waarna de cdc veer er als dekje overheen geslagen werd. Als laatste was de vleugel weer op eenzelfde manier aan de beurt, welke nu omhoog gebonden was.

Deze bindavond leverde 6 schitterende kleine droge vliegjes op, Feitse bedankt.

Vliegvis event met Leon Janssen.

Op 16 februari heeft de KVVC Valkenswaard samen met de vliegvisverenigingen VVC Midden Limburg Neeritter, VVC St Petrus Weert en Flymph Veldhoven een vliegvis event met Leon Janssen georganiseerd. Als locatie was gekozen voor Forellenvisvijver Heinoord, wat het thuishonk is van VVC Midden Limburg. In totaal waren er 32 vliegvissers aanwezig.
Om 10:00u starte Leon met zijn presentatie over het insecten leven (entomologie). Als leidraad gebruikte hij het boek Wondervliegen deel 2 waarvan hij de auteur is. Ook nu begon hij met de vliegen welke als eerste in het vroege voorjaar op de “forellen rivieren” in België en ook Duitsland op het water verschijnen. Voorbeelden hiervan zijn de Blue dun (Baetis rhodani) en de March Brown (Rhitrogena haarupi). Veel aandacht bestede hij aan de kleuren, afmetingen, silhoueten en footprints van de vliegen. Leon gaat namelijk altijd uit van wat de vis ziet, dus de onderkant van de vlieg. Uiteraard vertelde hij ook veel over zijn vis ervaringen op de verschillende rivieren waar hij heeft gevist. Helaas waren niet alle afbeeldingen voor iedereen evengoed te zien op het grote projectiescherm omdat de zon, ondanks het feit dat het nog winter was, fel binnen scheen. Leon benoemde van veel vliegen ook de meeste stadia van het insect zoals: larve, nymph, emerger, dun, sub imago, imago en spinner. Ook gaf hij aan hoe die insecten leven, en waar en hoe, met de imitaties daarvan te vissen. Om 11:15 was er een korte pauze waarna Leon snel doorging met de vliegen welke in de zomer en als laatste in de herfst en winter voorkomen.

Om 12:30u was de lunch welke door het personeel van Forellenvisvijver Heinoord werd verzorgd. De lunch bestond uit twee broodjes en een heerlijke tomatensoep.
Na de lunch werden de tafels in een U-opstelling geplaatst en de camera klaar gezet, als voorbereiding voor het binden van in totaal 5 verschillende droge vliegen. Tevens was er op dat moment de gelegenheid om het benodigde bindmateriaal te kopen bij Harry Jaegers van Martens vliegvisprodukten die ook aanwezig was.

Leon bond op Vmc 9280 haken in verschillende maten omdat die de goede verhoudingen hebben. De weerhaak knijpt hij daarbij plat. Tijdens het binden bleken deze haken een kortere haaksteel dan bijv. TMC haken te hebben, en ook dat de haakbocht wijder was, wat voor een betere inhaking zorgt. Vmc #14 = ongeveer #16 van TMC.

Als eerste was de Yellow sally aan de beurt, daaropvolgend de Loopwing emerger, Blue dun, Grey flag sedge, de Jabba, en als laatste de BWO. Na ieder vlieg kwam Leon bij alle binders langs om te bekijken hoe de vlieg geworden was, en de aandachtspunten waren. Je kon je eigen vlieg op dat moment ook vergelijken met de door hem gebonden versie. Zelf gaf hij aan niet graag te binden, dus alle vliegen waren relatief snel te binden, geen hoogstandjes op vliegbindgebied waar wel goed vangende imitaties van de vlieg die op dat moment op het water aanwezig was. Hij is een purist en kiest hoofdzakelijk de volgende bindmaterialen: dubbing, smal goudtinsel, hazenvel of masker, ongeverfde cdc veertjes (omdat die beter drijven dan de geverfde veertjes), fanzantenstaartfibers en de SKIN, die moet van de beste kwaliteit zijn.

Om 16:00u werd eindigde dit geweldige vliegvis event.
We willen Leon Janssen dan ook hartelijk bedanken voor deze leerzame en gezellige dag.