Regelgeving vissen in België

Omdat we met de KVVC dit jaar willen gaan vissen in België, hadden we op 26 februari Jan Mertens uitgenodigd om uitleg te geven over de vergunningen en mogelijkheden voor het vissen in Vlaanderen en Wallonië. Bert had de informatie verwerkt in een uitgebreide presentatie, maar was zelf ziek waardoor hij er niet bij kon zijn.

Wel waren er 27 andere leden aanwezig, waardoor het gezellig druk was. Aan bod kwamen de verschillende staatsvergunningen voor Vlaanderen en Wallonië en de regelgeving. De verschillende vissoorten zijn er onderverdeeld in groepen waarvoor is beschreven in welke perioden je daarop wel en niet mag vissen. Ook kwamen de verschillende rivieren aan de order, de visclubs die daar stukken water bezitten en de plaatsen waar goed gevist kan worden. Ook werd duidelijk dat er een aantal KVVC leden goed bekend zijn op bepaalde rivieren, waadoor zij ook kunnen adviseren waar we mogelijk kunnen gaan vissen met de vereniging. Het was een zeer interessante informatieavond, Jan bedankt voor je uitleg.



De presentatie van die avond is vervolgens gedeeld met de aanwezigen. De eerste België vistrip is al gepland voor 6 juni, en ook in het najaar 2026 gaat er nog een tweede visdag komen. Op deze manier worden de kosten voor de “Visverlof Wallonië” dus de jaarvergunning voor Euro 48,- goed besteed. Maar uiteraard kan eenieder ook al eerder daar gaan (voor)vissen.

Binden met Bert Worms

Op donderdag 22 januari was Bert de voorbinder op de KVVC bindavond. Op het programma stond de Preska nymph en een variatie daarop die succesvol zijn ingezet in 2025 in Duitsland en Luxemburg. De aanleiding voor het binden van de Preska nymph was een visavond in het voorjaar van 2024 bij De Ronde Bleek. De “andere” Bert had daar op de kreken meerdere forellen gevangen met deze nymph. Bert begon met een presentatie waarbij aandacht werd besteedt aan de historie, de wijze van vissen en de bindmaterialen van deze nymph. Het patroon is ontstaan in 1937 en later nog eens beschreven in “Zwanzig fliegenmuster reichen aus” (1977). Na de presentatie was het tijd de originele Preska nymph te binden.

Er werd gebonden op een barbless dry fly haak #10. De 6/0 bindraad in de kleur tan werd opgezet en gewikkeld tot boven de plaats waar normaal de weerhaak zit. Daar werd paarse dubbing op de draad gezet en tot 3mm voor het haakoog op de haaksteel gewikkeld. Van een grijze mallard veer werden de fibers aan de linkerzijde van de stam verwijderd waarbij de bolle zijde van de veer naar je toe gericht was. De veer werd aan de tip ingebonden met de bolle kant naar de buiten gericht, met 3 slagen richting haakoog gewikkeld waar deze werd vastgezet en afgebonden. Net achter de dubbing in de haakbocht werd de draad opnieuw opgezet. De fibers van de veer werden erg los over de dubbing naar achter gebracht en met de binddraad vastgezet en afgebonden.

Achter de haakbocht was hierdoor een “staartje” ontstaan. Vervolgens werd bij het haakoog zwarte binddraad opgezet en een gele mallard veer op dezelfde manier voorbereid en in 3 slagen om de haakbocht gewikkeld richting haakoog. Daar werd met de zwarte draad een kopje gemaakt en de draad afgebonden en was de Preska nymph klaar. Om te oefenen werd er een 2e gebonden waarna het tijd was voor een drankje.

Na de pauze werd er een variant gebonden die een stuk eenvoudiger was, sneller te binden, en goede vangsten had opgeleverd op dieper water. Hierbij werd er als eerste een 3mm goudkleurige tungsten bead op de haak gezet waarachter 4 wikkelingen loodvrij soldeertin als verzwaring werden gelegd. De zwarte binddraad werd opgezet en net als bij de originele versie voorzien van de dubbing en richting haakoog om de haaksteel gewikkeld. De witte mallard veer werd overgeslagen waardoor meteen de gele werd ingebonden en in 3 slagen om de haakbocht gewikkeld richting haakoog. Daar werd het kopje gebonden en de nymph afgebonden. Dat ging dus aanzienlijk sneller, en uiteraard werden er hiervan ook 2 gebonden.

Dus, laat het voorjaar maar komen zodat deze nymphen kunnen worden ingezet!
Bert bedankt voor deze goed verzorgde bindavond.

(Een uitgebreidere uitleg van deze Preska nymph is voor leden te vinden op de KVVC website.)

Informatieavond over kopvoorn

Op 11 december was er een informatieavond over kopvoorn door Rob van Dijk.
Bij bindavonden staan de tafels in de ‘’D’n Achterum’’ zaal in carré opstelling zodat iedereen het goed kan zien, maar op deze avond stonden ze als experiment in visgraat. De opkomst was groot en even na acht uur begon Rob met zijn verhaal. Hij deelde zijn kennis die hij de afgelopen decennia had opgedaan. Als leidraad gebruikte hij zijn filmopnamen. Het is eigenlijk een vis die erg ondergewaardeerd is, er zijn namelijk maar weinig mensen die er gericht op vissen.


Beken en rivieren met overhangende struiken en bomen met langzaam stromend water zijn de habitat van de kopvoorn. Ze foerageren echter heel anders dan een forel of kopvoorn die op een vaste plaats liggen, bijvoorbeeld achter een steen, daar wachten tot het eten voorbij komt en dan weer op de plaats gaan liggen waar ze lagen. Kopvoorns zwemmen (in een ellips vorm over enkele honderden meters) langs de zijkant van de beek of rivier en liefst in de schaduw. Zij zwemmen dus het eten tegemoet als ze zich stroomopwaarts bewegen, en er achteraan als ze stroomafwaarts zwemmen.  Een bewolkte hemel en rond de 18 graden zijn de ideale omstandigheden om de kopvoorn te kunnen vangen.

Na drie kwartier was er een pauze, dus tijd voor een hapje, er was namelijk gezorgd voor verschillende soorten worst en blokjes kaas, en een drankje. Daarna deel 2.

De kopvoorn is een opportunist met een hele grote bek en pakt alles, ook kevertjes, sedges en zelfs kersen die in het water vallen. Je werpt ze dwars op de stroom aan waarbij de vis het aas ”analyseert”, dus het wachten met aanslaan is cruciaal. Rob viste op kopvoorn vanaf de kant maar ook veel vanuit de bellyboot. Wel gaf hij aan dat het kopvoorn bestand net als dat van andere vissoorten ook sterk is afgenomen, en dat geld dus ook voor Frankrijk en Spanje waar hij veel gevist heeft.

Het was een geweldige interessante avond. Dank je wel Rob.

Binden met Rob Dings

Op donderdag 27 november was Rob Dings voorbinder op de KVVC bindavond. Op het programma stonden vliegen die op 14 december gebruikt kunnen worden bij het vissen op het Oostvoornse Meer (OVM). Hij begon met het laten zien van een luchtfoto van OVM om aan te geven waar je wel en niet kunt waden en wat interessante stukken zijn om vanaf de klant of vanuit de bellyboat te bevissen. Ook vertelde hij vooral met een drijvende lijn met een X3 fluorcarbon leader met een lengte van 4-6 meter te vissen, bij voorkeur met de wind in de rug, op de ondiepe stukken.

Daarna bond hij de eerste vlieg voor, een slijkkreeftje waarbij de focus lag op bind technieken. Op de F314 #12 haak werd witte #8 binddraad opgezet waarna als eerste bij de haakbocht zoutwater flashabou boven op de haaksteel, en recht naar achter wijzend, werd ingebonden. Van een gele mallard veer verwijderde hij het puntje liet vervolgens aan beide zijden van de stam ±10 fibers staan en streek de rest plat naar achter. Zo bond hij de veer boven op de haaksteel waarbij de fibers als scharen tot voorbij de haakbocht staken en de stam van de veer dus richting haakoog wees. Daarna werd er bij de haakbocht dunne nylon draad in gebonden wat de ribbing zou worden. Aan een plukje olive kleurige dubbing voegde hij wat flash toe en plaatst die in de gesplitste draad. Hij wikkelde de draad met dubbing richting haakoog, waarbij hij na iedere wikkeling de fiber naar achter streek. De flashabou werd tussen de “scharen” door als schildje over de rug van het kreeftje gelegd en bij het haakoog vast gezet. De nylon draad werd als ribbing naar het haakoog gewikkeld waarbij het met een dubbingnaald ervoor zorgde dat er zo min mogelijk fibers plat gebonden werden. Nadat de vlieg was afgebonden werd de dubbing wat uitgekamd als pootjes en was het kleine slijkkreeftje klaar.

Na de pauze was de zager aan de beurt. Dit streamertje bond hij op een karperhaak #8. In een smal reepje olive kleurig nerts zonkerstripje van ongeveer 2cm lang had hij in het midden met een scalpelmesje een klein sneetje gemaakt. De haakpunt ging daar doorheen vanaf de onderzijde. Vervolgens werd de zwarte binddraad #8 opgezet en goudkleurige metaaldraad ingebonden bij de haakbocht. Het zonkerstripje bleef aan de onderzijde van de haak en het uiteinde werd bij het haakoog vast gebonden. Aan de bovenzijde bond hij het zonkerstripje van ongeveer 4cm ook bij het haakoog vast. De “leerzijden” werden beide met textiellijn ingesmeerd en op elkaar gelijmd. Daarna werd de gouddraad naar het haakoog gewikkeld waarbij hij met een bubbingnaald ruimte maakte tussen de haren zodat die niet plat werden gebonden. Als laatste kom het streamertje worden afgebonden. Aan de meeuwen kun je vaak zien dat er zagertjes zwemmen, het zijn dan net jaknikkers. Als je dichtbij komt vliegen ze weg, maar de vissen zijn er dan nog.

Rob en Ester bedankt voor deze gezellig bindavond, en hopelijk leveren de vliegen de volgende keer op OVM mooie forellen op.

6e Editie van de KVVC Vliegvisbeurs

Op 22 november 2025 was de 6e editie van de KVVC Vliegvisbeurs, en voor de 2e keer was locatie dorpscentrum d’Ouw School In Veldhoven (Oerle). Eind 2024 was het bestuur al begonnen met de organisatie van dit 2 jaarlijkse evenement, waarbij het reserveren van de data bij de standhouders het belangrijkste is. Daarna begon enkele maanden voor de beurs de bekendmaking bij de vliegvissers in Nederland en België. Er werd een flyer gemaakt voor op facebook, en er werden onder “de loep” items  geplaatst waarin diverse deelnemers reclame konden maken voor de eigen producten als ook voor de beurs in het algemeen. Ook in de Nederlandse Vliegvisser verscheen een beursvermelding.



Op 21 november werd ’s avonds de zaal door een aantal vrijwilligers al in gereedheid gebracht, de tafels werden klaargezet en het podium voor de demobinders opgebouwd. Hierdoor konden de standhouders al om 7:00u op de zaterdag terecht om te starten met opbouwen. Ook hierbij hielpen de KVVC leden mee met het uitladen van de auto’s en bijv. het in elkaar zetten van hengels etc. Om 10:00u was alles klaar om de eerste bezoekers te ontvangen. Met name in de ochtend was het lekker druk bij de winkeliers en de binders hadden veel geïnteresseerde voor de tafels staan.

Ook in de kleinere zaal ‘’D’n Achterum’’ was er veel aandacht voor de splitcane hengels en de 2de handsbeurs. In de kleinste zaal direct bij de ingang werden presentaties gegeven door contactgroep splitcane en het vissen in Scandinavië. In het café gedeelte werden onder het genot van een hapje en een drankje viservaringen uitgewisseld en gekochte producten besproken. Halverwege de middag begon het, net al bij voorgaande jaren, rustig te worden waardoor er al tegen 17:00u rustig werd begonnen met het opruimen. Het was weer een erg gezellig beurs waarbij we alle deelnemers van harte willen bedanken voor de aanwezigheid. Uiteraard ook dank voor alle KVVC leden die geholpen hebben deze dag tot een succes te maken.
Tot de 7e editie in 2027!

Binden met Jack Oele

Binden Catskill dry fly

Op donderdag 25 september was Jack Oele de voorbinder op de KVVC bindavond. Op het programma stond de Catskill dry fly. Hij begon met een presentatie, met de history van deze vlieg en  hoe en wanneer er mee te vissen. Ook alle bindstappen waren in de presentatie te zien.

Daarna werd er gebonden, maar zoals hij al had gezegd het is “unne lastige”, maar wel 1 die vangt en goed zichtbaar is. Hij bond deze op een haak 2x lang #14 waardoor er voldoende ruimte was om te binden. Nadat de binddraad was opgezet was de vleugel van mallard aan de beurt. Van de veer haalde hij de fibers aan beide zijkanten eraf, en legde deze op de tip, waardoor er een flinke bos ontstond die hij boven op de haak over het haakoog inbond, met eenzelfde lengte als de haaksteel. De vleugel werd gesplitst door met de binddraad er “achtjes” omheen en tussendoor te maken. Daarna was de coc de leon als staart aan de beurt en werd een tinsel ingebonden welke als ribbing in 4 slagen over de dubbing werd gelegd. Vervolgens kwam er rond de vleugel een thorax van wat Hare’s Ear dubbing. Hij bond 2 kleuren hackles gelijktijdig in en bond deze samen vervolgens in twee slagen achter de vleugel en drie slagen voor de vleugel waarna de vlieg werd afgevonden. Als laatste knipte Jack aan de onderzijde een ruime V uit de hackle zodat de vlieg mooi recht op het water blijft staat.

Na de pauze bonden we een tweede Catskill dry fly in wat andere kleuren, en die ging al veel beter. Oefening baart kunst.
 Jack bedankt voor deze goed verzorgde, gezellige en leerzame clubavond.

#Vliegvissen