Op donderdag 27 maart werd de bindavond verzorgt door Paul van de Sande. Paul is de eigenaar van Fly Scene en distributeur van oa. de merken VISION, KEEPER en Fly Scene producten. http://www.flyscene.be/

De avond stond in het teken van Ardennen nymphen voor zowel forel, vlagzalm als ook kopvoorn.
Omdat 80-90% van het voedsel dat vissen tot zich nemen zich dicht bij de bodem bevind, kun je daar dus ook de meeste vissen vangen. Slechts een klein deel is daardoor dus met de droge vlieg te vangen. De 5 zaken waar je mee te maken hebt bij het op diepte brengen van je nymphen zijn: het gewicht van de nymph, de tippet dikte, de stroomsnelheid en diepte van het water, en wat vaker vergeten wordt is het volume van de nymph. Paul gaf aan meestal recht onder de top te vissen van een 11 foot hengel. Daarbij gebruikt hij bi color indicator nylon, en de vliegenlijn blijft dus op de reel om minder weerstand van het water te hebben, en optimaal contact met de nymphen. Paul vist in de Ardennen ook op de barbeel. De barbeel plant zich voort rond eind april tot eind mei. Het foerageren is goed te herkennen aan de “snorkelende” bewegingen waarbij de ene barbeel het voedsel aan het begin van de pool los woelt, en terug zwemt naar het eind van de pool waar de anderen liggen. Goed observeren en dan pas gaan vissen is dus hierbij belangrijk. Hij vist dan met 2 nymphen met  de zwaarste op de dropper waardoor de andere wat boven de boden dwarrelt.
Na deze uitgebreide uitleg kon er gebonden worden.

De eerste was een peeping cadis (Links op de foto) aan de beurt. Die werd gebonden op een langstelige Tunca TE110 haak. Al het benodigde materiaal had hij per type nymph in een apart zakte per persoon verpakt. Als eerste ging de slotted tungsten bead op de haak waarna de binddraad welke dezelfde kleur heeft als de body, werd opgezet. De 2mm dikke groene cenille was al voorbereid. Het uiteinde was namelijk al met een aansteker verwijderd en voorzien van zwarte lak. Nadat deze op de haaksteel was gebonden werd een patrijs veertje waarvan alleen de voorste fibers aanwezig waren naar achter ingebonden en om de haaksteel gewikkeld. Daarna kwam de body van dubbing aan de beurt. De binddraad werd daarbij niet gewaxed om te zorgen dat het water er in opgenomen kan worden zodat de nymph de diepte haalt. Daarna kon de nymph worden afgeboden. Als laatste haalde hij de vlam van de aansteker langs de dubbing om alle uitstekende deeltjes weg te branden. Het is daarbij wel belangrijk de fibers van de patrijsveer tussen je vingers te houden zodat ook die niet verbranden. Dit wegbranden is er voor dat de nymph gladder wordt, minder volume krijgt,  en daarmee ook weer sneller op diepte kan worden gebracht.

De tweede was zijn versie van de Iron blue dun nymph. (Midden op de foto.) Deze werd geboden op een widegap TE115 #12. Hij begon met het plaatsen van de slotted tungsten bead, daarna werd de wijnrode dinddraad opgezet en een aantal fibers van een ministruisvogelveer als staatje / actractor op de haak gebonden. Net voor het staartje bond hij een bud (kontje) met de wijnrode binddraad. De versie met bud is een Iron blue dun versie en zonder een gewone blue dun. Een zilverkleurig ijzerdraadje bond hij in, waarna grijze dubbing aan de beurt was en daarna de ijzerdraad als ribbing. 2 verschillende kleuren cdc veertjes legde hij op elkaar en plaatste de fibers in een dubbinglus of gesplitste binddraad waarna die om de haak werd gewikkeld. Daarvoor kwam een blauwe glimmende dubbing waarna de Iron blue dun nymph kon worden afgebonden.

De laatste was een March brown nymph. (Rechts op de foto.) Deze bestond uit een widegap TE115 #12 haak, slotted tungsten bead en een staartje van fazantenstaart fibers. Als body bond hij 3 koperdraadjes in, 2 donkere en 1 wat lichter van kleur. Deze werden samen strak om de haaksteel vanaf de haakbocht tot aan de bead gewikkeld. Hierdoor kreeg hij dus direct een body met ribbing!
Daarna was weer de cdc aan de beurt en de dubbing ervoor, net als bij de vorige waarna de March brown nymph kon worden afgebonden.

In de zakjes die hij had uitgedeeld zat materiaal voor 2 stuks van iedere nymph waardoor we er thuis dus ook nog konden binden om te oefenen. Het was een zeer leerzame en gezellige bindavond, Paul bedankt!

 

Op 23 januari verzorgde Feitse Bootsman de clubavond welke bestond uit hoe te vissen in de regio op het water van Federatie Dommelvisrecht, en het binden van nymphen die daarvoor gebruikt kunnen worden. Het eerste deel was aan de hand van een presentatie. Feitse vist daar met lichte buigzame hengels AFTMA #2 of #3 en goed opgebouwde leader met een tippit van 10 of 12/100.   Het beetverklikkertje was gemaakt van een pauwenveer. Deze dient vooraf op de leader gemonteerd te worden, maar door het lichte gewicht zorgt dit voor weinig “spray” bij het landen op het water wat nodig is om de schichtige vissen niet direct al te verjagen.
Daarna begonnen we met binden. Hij gebruikt voor de nymphen langstelige haken variërend van maat #16 tot #20. De beats zijn van messing met een diameter van  2 en 2,3 mm, en zoals hij zij, er dient een glimmertje in te zitten.

Als eerste was de BRASSIE aan de beurt. (Zie linker foto) De langstelige haak met bead werd in de vice geplaatst en de oranje UTC 70 draad werd opgezet en gewikkeld tot in de haakbocht. Koperdraad van 0,1 mm werd vanaf de bead, tot voor de haakbocht om de haaksteel gewikkeld. De oranje binddraad hing nog in de haakbocht en werd tussen de wikkelingen van de koperdraad door naar de bead gebracht. Op de koperdraad wikkelingen kwam UV Resin welke met de UV lamp werd uitgehard, waardoor een glimmende laag ontstond. Vervolgens zette hij wat glimmende spectrablend dubbing op de draad en wikkelde deze met een paar wikkelingen om de haaksteel net achter de bead. Na het afbinden kamde hij de bubbing uit. De Brassie was klaar binnen een paar minuten.

De tweede nymph was de PHEASSIE. (Middelste foto.) De haak, bead, en binddraad waren hetzelfde als bij de BRASSIE, de draad werd ook gewikkeld tot in de haakbocht. Daardoor krijgen de nymphen een mooie opvallende oranje “bud” / kontje. Daarna werd koperdraad ingebonden richting haakbocht en een pearl tinsel richting haakoog. Nadat het staartje van fazantenveer fibers was ingebonden bracht hij de binddraad naar de bead, waarna de rest van de fazantenveer fibers om de haaksteel gewikkeld werden tot de bead als body. Vervolgens vouwde hij de pearl tinsel over de rug terug tot aan het begin van het staartje, en werd deze vast gezet met de koperdraad die als ribbing naar de bead werd gewikkeld. Na het aanbrengen van dubbing direct achter de bead kon er worden afgebonden.

Als laatste bond Feitste de MP 133, waarbij de bead verkeerd om, dus met grote gat bij de het haakoog op de haak werd opgezet. Deze schitterende nymph is moeilijk te beschrijven maar op youtube bind Marc Petitjean hem perfects voor. (Zie rechter foto.)

Ter afsluiting gaf hij aan wel op avonden te willen laten zien waar en hoe te vissen op de beken, dat gaat dus gepland worden. Het was een goed verzorgde avond door Feitse. Thanks !

KVVC Bindwebinar Pheasant tails nimphen.

De  “bindavond” van 20 januari  stond in het teken van verschillende soorten pheasant tail nimphen met als voorbinder Frans (NL kampioen vliegvissen). De brieven met het bindmateriaal waren op tijd en onbeschadigd bij iedereen aangekomen waardoor iedereen mee kon mee binden. Frans bond 3 type nimphen voor welke hij zelf ook inzet bij wedstrijden, hij zij zelf “het zijn gewoon vangers”.  Hij heeft ze in zijn vliegendoos zitten van haak maat #14 tot #20.

 Als eerste was de nimph links op de foto aan de beurt. Deze bond hij op de A&M haak Nymph / Dry Fly size 14 barbless. Nadat de bruine binddraad was opgezet bond hij 5-7 fibers van een fazantenveer in als staartje met een lengte gelijk aan de afstand van het haakoog tot de haakpunt. Vervolgens werd er koperdraad ingebonden. De fibers werden tot halverwege om de haaksteel gewikkeld waarna hij dat ook met de koperdraad deed als ribbing, maar dan in tegengestelde richting. De binddraad bracht hij naar het haakoog en bleef daar hangen. De fazanten fibers liet hij omhoog wijzen zodat hij er voor een kopje kon maken van de koperdraad, dat zijn dus behoorlijk wat wikkelingen welke tevens de verzwaring zijn. Vervolgens werden de fibers als dakje over het kopje geslagen, met een paar wikkelingen bij het haakoog vast gezet en daarna terug geslagen en afgebonden achter het kopje. Het binden duurde slechts enkele minuten inclusief uitleg. Om te oefenen werd er nog een 2^e gebonden.

De volgende nimph, welke in het midden op de foto te zien is werd in een nog kortere tijd gebonden.
De tungsten fluo orange bead van 2,4mm werd op de haak #16 geplaatst, de binddraad opgezet en gebracht tot het begin van de haakbocht. Vervolgens werd de hazendubbing spaarzaam op de binddraad gezet en tot de bead gewikkeld waar de nimph al werd afgebonden. Kind kan de was doen. Nr. 2 ging zelfs nog sneller, dat kon wel eens een nieuwe recordtijd zijn!

Vervolgens was het pauze waarbij iedereen zelf thuis een pilsje of iets anders kon inschenken. Zo mis je toch de gezelligheid van het samen binden in een zaal!



Als laatste was de Polish nimph, rechts op de foto, aan de beurt. Haakje #16, met daarop een zilveren tungsten bead van 2,5mm, en als binddraadkleur fluo orange. Het is belangrijk dat de binddraad ook de felle kleur blijft houden als deze nat wordt. Nadat de draad was opgezet werd die tot het begin van de haakbocht gewikkeld waar een bud / kontje als attractor werd gemaakt. Daarvoor werd de koperdraad ingebonden, en fibers van een fazantenstaart die als eerste richting haakoog om de haak werd gewikkeld. Vervolgens werd de koperdraad als ribbing in tegengestelde richting om de haaksteel naar het haakoog gewikkeld. Daarna werd en een klein plukje dubbing op de binddraad gezet om in een paar slagen om de haaksteel gewikkeld te worden, en aan de onderzijde wat uitgekamd, dit waren de pootjes. Achter de bead werd de binddraad met veel wikkelingen afgebonden zodat daar een oranje kraagje zichtbaar was. Je raad het al, ook van deze Polish nimph werden er 2 gebonden.

Frans heeft al vaak voorgebonden, maar het voorbinden op een webinar is iets heel anders. Zoals hij zelf zij, de camera zit voor je borst, en staat in de weg,  ook de vice staat daardoor verder weg waardoor je alles minder goed kunt zien. Het valt dus niet mee! Maar het was een geslaagde avond. Frans, Dank je wel!

Met de KVVC hebben we al op veel plaatsen de vissen belaagd, maar nog niet in de haven in de winter. Het wintervoorn havenvissen stond gepland op 18-12-21 in Dinteloord. Uiteraard  zijn er nimfen die daarvoor uitermate goed geschikt zijn en Nim Jongkamp kwam deze voorbinden. In verband met de coronamaatregelen was het helaas niet toegestaan het binden samen in de zaal te doen maar werd het een digitaal webinar. Daar komt nog bij dat Nim niet bepaald in de buurt woont, maar na een dagje vissen op de Ronde bleek kwam hij toch langs Best en was de afspraak snel gemaakt.

Als eerste gaf hij uitleg over de montage die echt anders is omdat het om een statische manier van vissen gaat. De gebruikte lijndikte is 12/100, aan de punt een wat zwaardere nimf, daarboven een tweede nimf welke ook onverzwaard kan zijn. Samen hangen deze dan onder een beetverklikkertje / dobber om ze net boven de boden te kunnen aanbieden, en de aanbeten goed te kunnen zien.

De favoriete nimf van Nim is de fuzzy bug in de kleur rood, links op de foto. Nadat de zilveren tungsten bead van 2.8mm op de scud / shrimp barbless haak maat 14 was gezet kon deze in de bindvice. De rode binddraad werd opgezet en de rode fuzzy bug (bij A&M noemen ze dit Brill 5mm Red) ingebonden tot ver in de haakbocht. Daarna kon deze om de haaksteel gewikkeld worden tot de bead waar de nimf werd afgebonden. Uiteraard werden er 2 gebonden om te oefenen.

De tweede nimf, de middelste op de foto,  werd gebonden op een barbless wetfly haak maat 14. De rode binddraad werd opgezet, en koperdraad ingebonden tot de aan de haakbocht. Met de binddraad werd een dunne body gebonden waarna de koperdraad als ribbing richting het haakoog werd gewikkeld. Met de binddraad zette Nim de koperdraad vast en maakte er een kopje van waarna de nimf werd afgebonden. Omdat deze niet verzwaard was werd deze nimf als dropper gevist.

Uiteraard mocht de red tag nimf niet ontbreken. Als haak een barbless wetfly haak maat 14, een tungsten gold bead 2,5mm, staartje van rode wol, body van pauwenfibers en koperdraad als ribbing. Als extra werd er een kraagje van groene dubbing aangebracht. Het bindpatroon is vermoedelijk wel bij iedereen bekend, en het resultaat is te zien op de rechter foto.

Als extra werd een 4^e nimf gebonden welke op de onderste foto in de bindvice te zien is.
De haak en bead zijn dezelfde als bij de red tag. Het staartje van lichtgroene wol werd eerst ingebonden, daarna de body dub neon chartreuse en pauwenfibers welke in een paar slagen om de haaksteel werd gewikkeld (1/3 deel van de haaksteel), het middelste deel waren de wikkelingen van de body bub, het voorste stukje (1/3 deel van de haaksteel), was weer voor de pauwenfibers gereserveerd. Achter de bead werd de zwarte binddraad afgebonden en klaar was de nimf.

Het digitaal voorbinden was voor Nim een nieuwe ervaring. Nim bedankt voor het voorbinden, en hopelijk kunnen we er zaterdag 18 december mooie wintervoorns mee vangen!