Alle berichten van Bert

Binden, Streamer

Binden met Rob Dings

Op donderdag 27 november was Rob Dings voorbinder op de KVVC bindavond. Op het programma stonden vliegen die op 14 december gebruikt kunnen worden bij het vissen op het Oostvoornse Meer (OVM). Hij begon met het laten zien van een luchtfoto van OVM om aan te geven waar je wel en niet kunt waden en wat interessante stukken zijn om vanaf de klant of vanuit de bellyboat te bevissen. Ook vertelde hij vooral met een drijvende lijn met een X3 fluorcarbon leader met een lengte van 4-6 meter te vissen, bij voorkeur met de wind in de rug, op de ondiepe stukken.

Daarna bond hij de eerste vlieg voor, een slijkkreeftje waarbij de focus lag op bind technieken. Op de F314 #12 haak werd witte #8 binddraad opgezet waarna als eerste bij de haakbocht zoutwater flashabou boven op de haaksteel, en recht naar achter wijzend, werd ingebonden. Van een gele mallard veer verwijderde hij het puntje liet vervolgens aan beide zijden van de stam ±10 fibers staan en streek de rest plat naar achter. Zo bond hij de veer boven op de haaksteel waarbij de fibers als scharen tot voorbij de haakbocht staken en de stam van de veer dus richting haakoog wees. Daarna werd er bij de haakbocht dunne nylon draad in gebonden wat de ribbing zou worden. Aan een plukje olive kleurige dubbing voegde hij wat flash toe en plaatst die in de gesplitste draad. Hij wikkelde de draad met dubbing richting haakoog, waarbij hij na iedere wikkeling de fiber naar achter streek. De flashabou werd tussen de “scharen” door als schildje over de rug van het kreeftje gelegd en bij het haakoog vast gezet. De nylon draad werd als ribbing naar het haakoog gewikkeld waarbij het met een dubbingnaald ervoor zorgde dat er zo min mogelijk fibers plat gebonden werden. Nadat de vlieg was afgebonden werd de dubbing wat uitgekamd als pootjes en was het kleine slijkkreeftje klaar.

Na de pauze was de zager aan de beurt. Dit streamertje bond hij op een karperhaak #8. In een smal reepje olive kleurig nerts zonkerstripje van ongeveer 2cm lang had hij in het midden met een scalpelmesje een klein sneetje gemaakt. De haakpunt ging daar doorheen vanaf de onderzijde. Vervolgens werd de zwarte binddraad #8 opgezet en goudkleurige metaaldraad ingebonden bij de haakbocht. Het zonkerstripje bleef aan de onderzijde van de haak en het uiteinde werd bij het haakoog vast gebonden. Aan de bovenzijde bond hij het zonkerstripje van ongeveer 4cm ook bij het haakoog vast. De “leerzijden” werden beide met textiellijn ingesmeerd en op elkaar gelijmd. Daarna werd de gouddraad naar het haakoog gewikkeld waarbij hij met een bubbingnaald ruimte maakte tussen de haren zodat die niet plat werden gebonden. Als laatste kom het streamertje worden afgebonden. Aan de meeuwen kun je vaak zien dat er zagertjes zwemmen, het zijn dan net jaknikkers. Als je dichtbij komt vliegen ze weg, maar de vissen zijn er dan nog.

Rob en Ester bedankt voor deze gezellig bindavond, en hopelijk leveren de vliegen de volgende keer op OVM mooie forellen op.

Binden, Droge vlieg

Binden met Jack Oele

Binden Catskill dry fly

Op donderdag 25 september was Jack Oele de voorbinder op de KVVC bindavond. Op het programma stond de Catskill dry fly. Hij begon met een presentatie, met de history van deze vlieg en  hoe en wanneer er mee te vissen. Ook alle bindstappen waren in de presentatie te zien.

Daarna werd er gebonden, maar zoals hij al had gezegd het is “unne lastige”, maar wel 1 die vangt en goed zichtbaar is. Hij bond deze op een haak 2x lang #14 waardoor er voldoende ruimte was om te binden. Nadat de binddraad was opgezet was de vleugel van mallard aan de beurt. Van de veer haalde hij de fibers aan beide zijkanten eraf, en legde deze op de tip, waardoor er een flinke bos ontstond die hij boven op de haak over het haakoog inbond, met eenzelfde lengte als de haaksteel. De vleugel werd gesplitst door met de binddraad er “achtjes” omheen en tussendoor te maken. Daarna was de coc de leon als staart aan de beurt en werd een tinsel ingebonden welke als ribbing in 4 slagen over de dubbing werd gelegd. Vervolgens kwam er rond de vleugel een thorax van wat Hare’s Ear dubbing. Hij bond 2 kleuren hackles gelijktijdig in en bond deze samen vervolgens in twee slagen achter de vleugel en drie slagen voor de vleugel waarna de vlieg werd afgevonden. Als laatste knipte Jack aan de onderzijde een ruime V uit de hackle zodat de vlieg mooi recht op het water blijft staat.

Na de pauze bonden we een tweede Catskill dry fly in wat andere kleuren, en die ging al veel beter. Oefening baart kunst.
 Jack bedankt voor deze goed verzorgde, gezellige en leerzame clubavond.

Roofblei, Winde

21-09-2025, Vissen op de Ijssel

Met de KVVC waren we nog nooit op de IJssel wezen vissen, dat is ook een eindje uit de richting vanuit Brabant. Gershom, de locale  gids voor die dag, ontving ons hartelijk samen met zijn vrouw met koffie, heerlijke koeken en warme croissants. Daarna reden we naar de eerste stek, waar de waadpakken snel aan werden gedaan en we samen naar de Ijssel liepen. Deze rivier stroomt aanzienlijk harder dan de Maas en Waal die we gewend zijn. Rond de kribben zijn de stroomnaden en forse keerstromen goed zichtbaar. Gershom gaf uitleg waar, hoe en waarmee te vissen op roofblei en windes wat de target vissen van de vistrip waren. Ook tijdens het vissen kwam hij bij iedereen langs om mee te kijken en extra tips te geven. In het begin was het droog maar we werden ook getrakteerd op een paar buien die gelukkig allemaal maar een paar minuten duurde. Wel waaide het hard, windkracht 3 en natuurlijk recht van voor wat het werpen zeker niet gemakkelijker maakte. Er werd heerlijk gevist, maar er werd daar slechts 1 mooie voorn gevangen.

De lunch was in een eethuis waar we hadden gereserveerd en zelf met waadpakken binnen mochten, dat scheelde weer in de tijd. Daarna voor de middagsessie naar een andere stek. Het was een hele uitdaging om er te komen omdat we onszelf met een vlot aan een ketting naar de overkant van een stukje water diende te trekken. Het probleem was dat het vlot laag lag, en de oever erg stijl, modderig, en daarmee glad was. De locatie was goed, we zagen ook enkele roofbleien jagen, maar bijten ho maar. We waren met 13 personen, die allemaal op een andere manier en met verschillende streamers en nymphen visten, maar de code konden we niet kraken, dus geen vangsten in de middag. In de tussentijd had Monique een heerlijke maaltijd thuis klaar gezet bestaande uit verse mosterd- en tomatenpaprika soep, eigengemaakte salades, belegde broodjes stukken kaas en heerlijke hapjes. Ook waren er een heel aantal soorten drank, met en zonder alcohol aanwezig.

 Met meer dan volle magen gingen de meeste ook nog op een laatste locatie van de dag vissen. Daar waren geen strandjes en was waden niet mogelijk. We zagen veel roofblei jagen, maar verreweg de meeste buiten werpafstand. Degene die we wel konden aanwerpen, hadden duidelijk die dag geen interesse in onze streamers. Om half 8 gaven we de pijp aan Maarten en gingen we terug naar de auto’s zodat we nog wat licht hadden om de visspullen op te ruimen. De vangsten van de dag waren uiteindelijk 1 voorn en 2 grondeltjes, maar we hebben echt genoten van de locaties en de goede zorgen en kennis van Gershom en Monique.

Baars, Roofblei, Vissen

Vissen Lithse Ham.

Op 29 juni stond op de planning vissen op de Lithse Ham. Bij aankomst kwam net een groep wedstrijdvissers de parkeerplaats op met karren vol aan vismaterialen, die daar de hele nacht hadden gevist. Het had daardoor voor ons weinig zin op die locatie te gaan vissen. Omdat we toch nog niet hadden uitgepakt stapte we in de auto’s en reden naar de Maas zelf i.p.v. de maasplas. Het was al 21°C en het zou nog veel warmer worden was voorspeld. Dit resulteerde in een diversiteit aan viskleding van waadpak tot lieslaarzen en gewoon een korte broek.

We verdeelde ons over de kripvakken met als target vissen: roofblei, snoekbaars en baars dus eigenlijk alles dat jaagt. We zagen een paar keer jagende roofblei, maar daar bleef het dan ook bij. Jan wist als enige een vis te vangen, een mooie snoekbaars.
Inmiddels was de temperatuur opgelopen tot 29°C en was het vangen van badgasten eenvoudiger dan vissen. Ook was het druk met boten op de maas, er kwamen veel plezierjachten, speedboten en zelf jetski’s voorbij. Het was dus gedaan met het rustig vissen en ook het water dat kraakhelder was toen we aankwamen werd troebel. Net voor vertrek verspeelde Hans nog een roofblei omdat de haak van zijn oranje streamertje brak. Het was inmiddels 13:00u en erg heet dus tijd om te stoppen. Dit was de laatste KVVC activiteit van het voorjaar. Na de zomerperiode pakken we de draad weer op.

Binden, Nympf

KVVC Bindavond Ardennen vliegen.

Op donderdag 27 maart werd de bindavond verzorgt door Paul van de Sande. Paul is de eigenaar van Fly Scene en distributeur van oa. de merken VISION, KEEPER en Fly Scene producten. http://www.flyscene.be/

De avond stond in het teken van Ardennen nymphen voor zowel forel, vlagzalm als ook kopvoorn.
Omdat 80-90% van het voedsel dat vissen tot zich nemen zich dicht bij de bodem bevind, kun je daar dus ook de meeste vissen vangen. Slechts een klein deel is daardoor dus met de droge vlieg te vangen. De 5 zaken waar je mee te maken hebt bij het op diepte brengen van je nymphen zijn: het gewicht van de nymph, de tippet dikte, de stroomsnelheid en diepte van het water, en wat vaker vergeten wordt is het volume van de nymph. Paul gaf aan meestal recht onder de top te vissen van een 11 foot hengel. Daarbij gebruikt hij bi color indicator nylon, en de vliegenlijn blijft dus op de reel om minder weerstand van het water te hebben, en optimaal contact met de nymphen. Paul vist in de Ardennen ook op de barbeel. De barbeel plant zich voort rond eind april tot eind mei. Het foerageren is goed te herkennen aan de “snorkelende” bewegingen waarbij de ene barbeel het voedsel aan het begin van de pool los woelt, en terug zwemt naar het eind van de pool waar de anderen liggen. Goed observeren en dan pas gaan vissen is dus hierbij belangrijk. Hij vist dan met 2 nymphen met  de zwaarste op de dropper waardoor de andere wat boven de boden dwarrelt.
Na deze uitgebreide uitleg kon er gebonden worden.

De eerste was een peeping cadis (Links op de foto) aan de beurt. Die werd gebonden op een langstelige Tunca TE110 haak. Al het benodigde materiaal had hij per type nymph in een apart zakte per persoon verpakt. Als eerste ging de slotted tungsten bead op de haak waarna de binddraad welke dezelfde kleur heeft als de body, werd opgezet. De 2mm dikke groene cenille was al voorbereid. Het uiteinde was namelijk al met een aansteker verwijderd en voorzien van zwarte lak. Nadat deze op de haaksteel was gebonden werd een patrijs veertje waarvan alleen de voorste fibers aanwezig waren naar achter ingebonden en om de haaksteel gewikkeld. Daarna kwam de body van dubbing aan de beurt. De binddraad werd daarbij niet gewaxed om te zorgen dat het water er in opgenomen kan worden zodat de nymph de diepte haalt. Daarna kon de nymph worden afgeboden. Als laatste haalde hij de vlam van de aansteker langs de dubbing om alle uitstekende deeltjes weg te branden. Het is daarbij wel belangrijk de fibers van de patrijsveer tussen je vingers te houden zodat ook die niet verbranden. Dit wegbranden is er voor dat de nymph gladder wordt, minder volume krijgt,  en daarmee ook weer sneller op diepte kan worden gebracht.

De tweede was zijn versie van de Iron blue dun nymph. (Midden op de foto.) Deze werd geboden op een widegap TE115 #12. Hij begon met het plaatsen van de slotted tungsten bead, daarna werd de wijnrode dinddraad opgezet en een aantal fibers van een ministruisvogelveer als staatje / actractor op de haak gebonden. Net voor het staartje bond hij een bud (kontje) met de wijnrode binddraad. De versie met bud is een Iron blue dun versie en zonder een gewone blue dun. Een zilverkleurig ijzerdraadje bond hij in, waarna grijze dubbing aan de beurt was en daarna de ijzerdraad als ribbing. 2 verschillende kleuren cdc veertjes legde hij op elkaar en plaatste de fibers in een dubbinglus of gesplitste binddraad waarna die om de haak werd gewikkeld. Daarvoor kwam een blauwe glimmende dubbing waarna de Iron blue dun nymph kon worden afgebonden.

De laatste was een March brown nymph. (Rechts op de foto.) Deze bestond uit een widegap TE115 #12 haak, slotted tungsten bead en een staartje van fazantenstaart fibers. Als body bond hij 3 koperdraadjes in, 2 donkere en 1 wat lichter van kleur. Deze werden samen strak om de haaksteel vanaf de haakbocht tot aan de bead gewikkeld. Hierdoor kreeg hij dus direct een body met ribbing!
Daarna was weer de cdc aan de beurt en de dubbing ervoor, net als bij de vorige waarna de March brown nymph kon worden afgebonden.

In de zakjes die hij had uitgedeeld zat materiaal voor 2 stuks van iedere nymph waardoor we er thuis dus ook nog konden binden om te oefenen. Het was een zeer leerzame en gezellige bindavond, Paul bedankt!

 

Forel, Vissen

KVVC Vistrip Oostvoorne

De keuze waar te gaan vissen met de club vroeg in het voorjaar is altijd moeilijk. Tot het idee geopperd werd om naar het Oostvoornse meer te gaan. Daar waren we dus nog niet eerder geweest ondanks het feit dat het een echt vliegviswater is waar schitterende beekforellen, saiblingen, en bruine forellen rond zwemmen, en als dat nog niet genoeg soorten zijn, zijn daar ook nog zalmpjes aan toegevoegd dit jaar. Oh ja, er zwemmen ook botten en haringen rond, maar dat zijn niet de targetvissen. Wel is het bekend dat het een moeilijk en groot water is!
Dus op 23 maart was het dan zo ver, we waren niet te vroeg vertrokken waardoor we rond half elf ter plaatse waren. 4 Bellyboten werden te water gelaten, waarvan 1 versiert met vlaggetjes omdat de eigenaar jarig was. De andere gingen wadend vissen in de binnenbakken of vanaf de strekdammen.



Het was heerlijk weer en het zonnetje scheen volop. Binnen 10 minuten werd de eerste forel al gehaakt maar die wist na een mooie sprong los te komen. De kans dat dit gebeurd is ter degen aanwezig omdat op het Oostvoornse meer alleen weerhaakloost en maar met 1 vlieg gevist mag worden. In de ochtend werden er al verschillende vissen gevangen waarna we om 13:00u samen lunchten met daarbij gebak. Ook in de middag werd er goed gevangen.

Het water was kristal helder, en het aantal waterplanten in de binnenbakken viel mee waardoor er goed te vissen was.
Wel is het zo dat er op bepaalde delen van het meer niet gevist mag worden. Dat gold oa. voor het vissen vanaf de stijgers en ook recht voor de loswal. Helaas zijn er altijd vissers die daar toch gaan vissen! Er werd daar ook veel gevangen, de reden hiervoor bleek te zijn dat daar in de diepe poel nog veel forellen lagen die 2 weken geleden waren uitgezet.
Om 17:00u werden de bestelde pizza’s aan het water bezorgd, dat ging er wel in. Daarna werd er doorgevist tot in het donker. De wind was gedurende de dag gedraaid van zuid (windkracht 3) in de ochtend, naar west (windkracht 2) in de loop van de middag, naar  noord (windkracht 2) in de avond.
Het was een zeer geslaagde visdag en er was goed gevangen, zeker naar maatstaven van het Oostvoornse meer. 3 Personen hadden geblanked ze hadden allemaal wel vis gehaakt, maar helaas niet kunnen landen. De andere hadden er 1 of 2 geland, en de jarige had er zelfs ZES. De gevangen vissen waren bruine forellen, waarvan 1 echt grote, mooie regenboog forellen, en 1 bot.
Reste ons thuis nog de vangst registratie in te vullen.
Dat we hier met de KVVC nog vaker gaan vissen is wel zeker, het was een geweldige dag.