Juni 2006

Eind juni zijn we met 4 personen van de Kempische Vliegvisclub op een visvakantie in hotel Bräurup geweest. Ons vervoermiddel was een Mercedesbusje waar we met al onze spullen gemakkelijk in pasten. De afstand bedraagt zo’n 900 km en de heenreis hebben we ’s nachts uitgevoerd. Aankomst op zondagmorgen (25 juni 2006) en de eerste dag hebben we besteed aan verkennen van het gebied.
Het hotel beschikt over visrechten op ca. 40 km van de Salzach, een aantal zijriviertjes en enkele stuwmeertjes in die zijriviertjes. Die zijriviertjes zijn woeste bergbeken waar het water met geweld naar beneden komt. Je kunt (leren) vissen in kleine rustige poeltjes achter de stenen of pal tegen de oever met grote, goed drijvende vliegen.

Het hotel zelf ligt in Mittersil en biedt een arrangement aan waarbij je voor 6 dagen halfpension en visdocumenten zo’n 500 euro betaalt. In het hotel is een winkel met hengelsportartikelen aanwezig en in een van de ruimtes staat een vliegbindtafel met 4 halogeenlampjes ter beschikking. De winkelbaas fungeert ook als gids die twee dagen per week op de visplaatsen aanwezig is en die je ook als ghillie kunt inhuren.
Het hotel zorgt voor een goede visstand door uit eigen kwekerij vis uit te zetten.
Behalve vissers zijn in het hotel ook gasten aanwezig die komen voor wandelen, golfen etc. Informatie is te vinden op de website van het hotel.

Wij hebben een supervakantie gehad met voor mij als hoogtepunt twee visdagen aan de Krimmler Ache. Deze rivier ligt boven de Krimmler Wasserfälle in een groot natuurgebied alleen toegankelijk voor mountainbikers en wandelaars. Aan het begin en einde van de dag kun jer met een taxibus komen (en gaan) en de rivier is een kilometer of 5 bevisbaar: werkelijk prachtig. In allerlei bijbeekjes barst het van de kikkers, dikkopjes, larven van kokerjuffers en behalve bossen , bergen zie je alleen koeien, berghutjes en een enkele boerderij waar je wat kunt drinken of eten. Er zijn goed begaanbare stukken maar ook gedeeltes waar je moet klimmen om te kunnen passeren. Het water is groenig blauw en koud.
We hebben goed gevangen en onze beste vliegen waren de onvolprezen Klinkhamer, een eendekontje en natuurlijk een goudkopnimfje.
Droog vissen tegen de kanten en achter stenen leverden het meeste resultaat.
Ik heb twee foto’s bijgevoegd die een aardige indruk geven en voor mij een mooie herinnering vormen.

Frans en Bram en een stijgende vis.	Vissen in een stuwmeer met Hennie en Bram.

Juli 2002

Op zaterdagavond 1 Juli reisde een delegatie, ietwat kleiner dan gepland, bestaande uit Bram Veltman en Hanneke van Lierop , af naar Tsjechië om daar een kleine week te gaan vliegvissen. De bedoeling was te gaan vissen op delen van de rivieren "Kamenice" en "Jizera" gelegen in het noordoosten van Tsjechië was al twee maal eerder in dit gebied geweest en had er enthousiaste verhalen over.
1 nacht rijden en 950 km verder, kwamen we aan in" Spalzov" waar Bram gereserveerd had in pension Formanka. Het is mooi gelegen in een bosrijke omgeving met uitzicht op de "Jizera". We bleken te vroeg te zijn, het pension was nog gesloten op deze vroege zondagochtend. We gebruikten de tijd die we moesten wachten om alvast wat visstekken te verkennen.
De streek waardoor de "Kamenice" en "Jizera" stromen is enorm rijk aan bos en heuvelachtig met steeds als blikvanger het stromende water, dat haar weg dan weer strak over rechte stukken vervolgt, dan zich weer kronkelend een weg baant door kleine dalletjes.
Jammer dat het milieubewustzijn van de Tsjechen niet zo groot lijkt te zijn, er ligt in en rond de rivieren behoorlijk wat afval.
We kwamen in "Navarov" terecht, een regelrecht paradijs; in een dichtbebost dalletje stroomt de "Kamenice" op zijn mooist. Aan de oever ervan ligt pension Rusalka, een gebouw dat ogenschijnlijk lijkt te stammen uit meer glorieuze tijden.
Gezeten in het zonnetje op het terras van Rusalka raakten we onder het genot van een pivootje in gesprek met Susanne en haar vriend, de uitbaters van het pension. Zij waren erg vriendelijk en boden ons aan dhr. Sefr, de man die de visvergunningen verzorgt en alleen Tsjechisch spreekt, voor ons te bellen.
Dankzij het goede geheugen van Bram wisten we zijn huisje moeiteloos te vinden. We werden er vriendelijk ontvangen. Dhr. Sefr haalde een familielid tevoorschijn die een beetje engels sprak.
De vergunning omvat grote delen van de "Kamenice" en "Jizera" en heeft een zacht prijsje. Dhr. Sefr haalde een antieke vliegvis uitrusting te voorschijn om aan ons te showen, helaas kan hij vanwege een gebrekkige gezondheid zelf niet meer vissen. Nadat we enkele uren gerust hadden kon het vissen eindelijk beginnen. We startten op de "Jizera" nabij het Centraal Station van "Spalov".

Spalov	De Kamenince

De Kamenince is in Spalov ongeveer 15 meter breed en heeft verschillende stroomversnellingen. De bodem is bedekt met kiezels en het water is redelijk helder. Opmerkelijk was het aantal kokerjuffertjes dat we onder de rivierstenen aantroffen.
Het weer was stralend en de avond veelbelovend. We vingen een aantal kleine beekforellen en kregen de smaak aardig te pakken, vooral toen we getuige waren van explosieve hedges van verschillende soorten eendagsvliegjes. Het was prachtig de insecten als wolken boven de glinsterende rivier te zien zwermen, sfeervol beschenen door het licht van de laatste avondzonnestralen. Als de hele week zo zou zijn. De Tsjechische biefstuk smaakte samen met de nodige pivootjes erg goed.
Na een goed genoten nachtrust begonnen we onze visdag op dezelfde plek om acht uur. Omdat de vangsten tegenvielen, besloten we met de auto zoveel mogelijk stroomopwaarts de "Kamenice" te gaan verkennen. We parkeerden de auto in een piepklein dorpje, onze aanblik in waadpak met hengel en accessoires leverde nieuwsgierige, vragende blikken op bij enkele locals. De rivier aldaar beloofde niet veel goeds en we besloten terug te gaan naar "Navarov". Gelijk namen we vanaf de brug een grote "bruine jongen" waar, we konden de verleiding niet weerstaan. De hele week hebben we zo nu en dan, al dan niet met aanwijzingen van de ander vanaf de brug, geprobeerd hem te pakken te krijgen maar hij bleek niet voor niets zo groot te zijn geworden.
Met tussenpozen die we gebruikten om vol inspiratie met een pivootje erbij vliegen te binden, hebben we een stuk van ongeveer een km bevist. De rivier is er zoals al eerder gezegd prachtig, met overhangende bomen, rotsblokken en veel stroom versnellinkjes.
Soms moesten we om bij de echt mooie plekjes te komen, over de rotsen klauteren met gevaar voor waadpak en vliegendoos. Bram verloor die van hem die vol zat met speciaal voor deze trip gebonden killers. Onze zoekpoging leverde helaas niets op.
Onze vliegen werden enthousiast genomen door beekforellen en sporadisch vlagzalmen, vooral de Coch-y-bonddu van Bram was een groot succes ( hij weet wel wat ik bedoel! ).

Het pension Rusalka	Een prachtige stekje

Vooral in de ochtend- en avonduren hebben we veel gevangen. Als de duisternis eenmaal gevallen was gebruikten we de avonden om vliegen te binden voor de volgende dag.
Die begon druilerig. In de regen hebben we een stuk van de "Jizera" afgevist dat meer stroomafwaarts lag. Enkele mooie vlagzalmen gevangen. Toen ik me door de jeuk op mijn hoofd af begon te vragen of er misschien luizen in de kussens van het pension zaten, zag ik dat de beestjes die van mijn hoofd vielen verdacht veel op teken leken. Gelukkig niets aan overgehouden maar voortaan toch maar iets op mijn hoofd gezet.
Het rivierwater bleek al gauw bruin te kleuren o.i.v. de hevige regen. De droge vlieg maakte helaas geen schijn van kans meer, zelfs Bram verlaagde zich tot een nymph!
We kwamen in de regel zeer weinig andere vissers tegen, maar net op een spectaculair moment had Bram publiek. Toen hij een mooie stek gevonden had tussen 2 stenen, bleek er een superforel te staan van 40 cm. Een worp was genoeg om hem aan de haak te slaan , het kon zo in de film. Dit moment werd gadegeslagen door een angstaanjagend uiziende local in camouflagepak en met spinnerhengel met jaloerse blik.
Onze tocht op woensdag naar Praag verliep iets anders dan we gedacht hadden. Het leek ons leuk met de trein te reizen en zo wat Tsjechische cultuur op te doen. Na drie en een half uur treinen ( afstand 100km!! ), waren we na een supersnel rondje oud Praag en de viswinkel net op tijd terug om de laatste SNELtrein ( 3 uur.....) van 17.30 te halen.
Die viswinkel was wel de moeite waard. De eigenaar " Ivo Knakal ", zelf beroemd vliegvisser, weet het vriendelijk doch zeer duidelijk te zeggen wanneer spullen niet netjes genoeg teruggezet worden naar zijn zin. We kregen enkele goede tips van hem , vooral de palmer ( grizzly ) heeft zijn succes bewezen.
De laatste twee dagen stond de rivier "Labe" op het programma, een klein uurtje rijden van" Splzov". In het plaatsje "Vrchlabi" moest een vergunning gekocht worden in de viswinkel. Daar viel mijn oog op een oud uitziende rieten creel , afgebiesd met een schots ruitje , dit kon ik natuurlijk niet zomaar aan me voorbij laten gaan ; mijn vliegvis jasje werd definitief verruild voor het creeltje.
Door de zware regenval stond het water van de "Labe" enorm hoog en was donkerbruin gekleurd. Het vissen viel daardoor ondanks schitterend weer wat tegen, ook de stroming bleek soms sterker dan verwacht. Met verzwaarde nymphen hebben we toch het een en ander gevangen.
Onze laatste visdag besloten we terug te gaan naar de "Labe" in de hoop dat het water wat helderder zou zijn. Wederom vingen we niet al te veel maar het was een prachtige dag , alleen al om even op de rug op de rivierkiezels te liggen genieten van de warme zonnestralen en riviergeluiden .
Onze allerlaatste worpen hebben we laten rollen in een nieuw stuk van de "Jizera" dat behoorlijk vervuild bleek.
Bij terugkomst bleek het restaurant van Formanka al gesloten te zijn en moesten wij onze geliefde pivootjes helaas verruilen voor twee pakjes appelsap. Dat viel een beetje tegen maar mocht de pret echter niet drukken , we hebben aan deze avond nog een paar mooie zonkerstrips overgehouden.
 

Effe binden

Al met al was het een heel geslaagde, gezellige week waarin we veel gelachen hebben, met mooi vissen, goed en betaalbaar eten en drinken, maar met misschien wat tegenvallende vangsten voor wie daar de prioriteit aan geeft. Voor adressen etc. kan contact worden opgenomen met ondergetekenden.

Hanneke van Lierop & Bram Veltman.

---

April 2001

Op vrijdag 27 april was het dan zover. Ons clubje vliegbinders uit Gemert, bestaande uit 9 mannen van allerlei pluimage, kwam in de vroege ochtend (4 uur) op het Ridderplein in Gemert bijeen om te vertrekken naar de Ourthe in België voor een tweedaagse vistrip. Al dagen werd de weersvoorspelling gevolgd zowel op de Nederlandse als op de Belgische TV-zenders. Het voorspelde in ieder geval niet veel goeds. Regen, regen en nog eens regen. Maar ja, je hebt geboekt en iedereen heeft de vrijdag vrijgenomen en de stille hoop is er dat het misschien toch nog droog blijft. Ruim twee en een half uur later staan we bij een camping in La Roche. Het was droog op het moment dat we arriveerden. Meteen gaan kijken naar het water, welke direct langs de camping stroomde. Hij staat nogal hoog zegt iemand. Water is niet echt helder zegt de andere. Ik haal mijn schouders op want ik had hier nog nooit gevist. We pakken onze hengels uit en trekken onze regenkleding aan want de eerste bui diende zich aan. Al snel blijkt dat het vissen niet meeviel. Met de droge vlieg vissen was niet te doen. Niet alleen de stroming was veel te sterk maar er steeg ook geen enkele vis. De Ourthe was meerdere meters breder geworden door het vele water van de afgelopen weken. Waden was volgens de vergunning niet toegestaan. Wij moesten ons derhalve beperken tot het vissen met zware nimfen. Een van ons lukte het om zowaar een klein beekforeltje aan de haak te slaan. In de middag hebben we onze tent opgezet. De middagmaaltijd werd binnen in de tent genuttigd want de regen bleef doorzetten. Na het eten ben ik op zoek gegaan naar een plaats waar de stroming minder was. Stroomafwaarts ongeveer een kilometer van het plaatsje La Roche lag een brug over de Ourthe. Achter de pijlers van deze brug was een klein gedeelte waar de stroming net iets minder was. De regen hield op en ja hoor zag ik het goed daar steeg iets. Droge vlieg erop (CDC). De vlieg had maar even de tijd om zich normaal te gedragen want enkele seconden later nam de stroming mijn lijn en werd de vlieg door het water getrokken. Vele worpen heb ik moeten maken en dit resulteerde in 5 kleine visjes, geen salmoniden maar kop- en ruisvoorntjes. Het circus was echter maar van korte duur. Een geweldige plensbui was spelbreker. De Ourthe werd bruiner en bruiner. Besloten werd om er voor die dag er maar mee op te houden. Het resultaat was ronduit slecht te noemen. Er was door de andere ook enkele voorntjes gevangen en een kleine vlagzalm. Na een uitstekende avondmaaltijd en de nodige Belgische biertjes te hebben genoten werd er geslapen. Karel Rovers mocht niet bij ons in de tent slapen want dan hield hij iedereen wakker met zijn gesnurk. Karel sliep in zijn eigen bestelbus. De hele nacht tikte de regen tegen het tentdoek. Er kwam geen eind aan. De volgende morgen was het om zes uur reveille. Bij het water gekomen zagen we tot onze ontsteltenis dat het water ruim een halve meter was gestegen en helemaal bruin was. Vissen was uitgesloten. Na het ontbijt hebben we de tent afgebroken en zijn teleurgesteld naar huis gereden. Nee het vistripje naar de Ardennen heeft niet veel visgenot gebracht. De gezelligheid was er wel en dat is ook veel waard. Volgende keer beter.

Peter Garritsen