Categoriearchief: Kopvoorn

Vissen Ardennen

Op zaterdag 6 juni bezochten we met een gezellige groep van 12 personen de Ourthe. We visten op een openbaar gedeelte van de Ourthe waarvoor alleen een Waalse staatvergunning nodig is. Het betrof een traject van 72 km tussen de brug van Nisramont en het punt waar de Ourthe de Maas in stroomt. Bert en enkele andere clubleden hadden de trip uitstekend voorbereid en ons voorzien van een google maps kaartje en daarin diverse parkeerplaatsen en bevisbare stukken duidelijk aangegeven. Aan ons wel de vraag om – wanneer we nieuwe stekken ontdekken – dit vast te leggen zodat deze aan de kaart toegevoegd kunnen worden (deze kaart is beschikbaar op het ledengedeelte van de KVVC-website).


We verspreidden ons over de verschillende locaties. Jeroen, Robert en ik zijn een beetje gaan rondrijden om te kijken of we een nieuwe stek konden ontdekken. Ondanks de beperkte insectenactiviteit, en ook weinig stijgende vissen, ben ik toch met de droge vlieg begonnen. De meeste andere begonnen volgens mij direct met nimfen. Op de droge vlieg kwamen veel hele kleine visjes af die zich er vol overgave op storten. Ze waren lastig te haken vanwege hun kleine formaat, maar iedereen heeft er volgens mij wel enkele van deze visjes gevangen. Na de lunch zijn we naar een andere stek gegaan. De wind trok een beetje aan en het werd dus lastiger werpen. Ook kwamen er een flink aantal kanoërs langs. Daar is vrijwel geen ontkomen aan op de Ourthe.

Uiteindelijk zijn een flink aantal kopvoorns gevangen (waaronder enkele grote), maar ook zeer mooie bruine forellen, een regenboogforel en veel kleine visjes van divers pluimage. De grotere vissen zijn vrijwel allen met verzwaarde nimf gevangen (Frenchie of soortgelijk).
We hadden rond vijf uur afgesproken in de frieterie zodat we na het eten nog wat door konden vissen. Jammer genoeg hebben we door een kleine miscommunicatie niet gezamenlijk kunnen eten en hebben we de sterke verhalen grotendeels gemist. Na een frietje stoofvlees of de lokale specialiteit de Juliette (friet met frikadel) nog een uurtje of twee gevist alvorens de rit naar huis.

Al met al waren de vangsten best goed en was het een zeer geslaagde en gezellige dag. De Ourthe is een mooie maar geen eenvoudige rivier met helaas wel veel glibberige stenen (waadschoenen met vilten zool hebben hier de voorkeur en een waadstok is geen overbodige luxe). We hebben ook een aantal nieuwe stekken voor op het kaartje ontdekt. De trip is zeker voorherhaling vatbaar.

Informatieavond over kopvoorn

Op 11 december was er een informatieavond over kopvoorn door Rob van Dijk.
Bij bindavonden staan de tafels in de ‘’D’n Achterum’’ zaal in carré opstelling zodat iedereen het goed kan zien, maar op deze avond stonden ze als experiment in visgraat. De opkomst was groot en even na acht uur begon Rob met zijn verhaal. Hij deelde zijn kennis die hij de afgelopen decennia had opgedaan. Als leidraad gebruikte hij zijn filmopnamen. Het is eigenlijk een vis die erg ondergewaardeerd is, er zijn namelijk maar weinig mensen die er gericht op vissen.


Beken en rivieren met overhangende struiken en bomen met langzaam stromend water zijn de habitat van de kopvoorn. Ze foerageren echter heel anders dan een forel of kopvoorn die op een vaste plaats liggen, bijvoorbeeld achter een steen, daar wachten tot het eten voorbij komt en dan weer op de plaats gaan liggen waar ze lagen. Kopvoorns zwemmen (in een ellips vorm over enkele honderden meters) langs de zijkant van de beek of rivier en liefst in de schaduw. Zij zwemmen dus het eten tegemoet als ze zich stroomopwaarts bewegen, en er achteraan als ze stroomafwaarts zwemmen.  Een bewolkte hemel en rond de 18 graden zijn de ideale omstandigheden om de kopvoorn te kunnen vangen.

Na drie kwartier was er een pauze, dus tijd voor een hapje, er was namelijk gezorgd voor verschillende soorten worst en blokjes kaas, en een drankje. Daarna deel 2.

De kopvoorn is een opportunist met een hele grote bek en pakt alles, ook kevertjes, sedges en zelfs kersen die in het water vallen. Je werpt ze dwars op de stroom aan waarbij de vis het aas ”analyseert”, dus het wachten met aanslaan is cruciaal. Rob viste op kopvoorn vanaf de kant maar ook veel vanuit de bellyboot. Wel gaf hij aan dat het kopvoorn bestand net als dat van andere vissoorten ook sterk is afgenomen, en dat geld dus ook voor Frankrijk en Spanje waar hij veel gevist heeft.

Het was een geweldige interessante avond. Dank je wel Rob.