Clubmiddag met BBQ.

Evenals voorgaande jaren werd deze clubmiddag georganiseerd bij de Rondebleek in Sterksel.
De opkomst was goed evenals het weer, behalve de leden waren er ook 4 introducés. Na de eerste koffie / bier en vakantieverhalen was het tijd voor iets actiefs. 10 Man deden mee aan een werp wedstrijdje. De eerste onderdelen hadden betrekking op afstandwerpen: forehand, backhand en het oppakken van de lijn en direct afwerpen. De volgende worp was het in de lucht verlengen en verkosten van de lijn. Het verlengen van de lijn is geen probleem, dat doe je nagenoeg bij iedere worp. Maar wat doe je als je lijn in de lucht bijvoorbeeld 15 meter is omdat je wat verder wil werpen en er plotseling op 10 meter afstand een forel stijgt? Inderdaad, je verkort de lijn in de lucht, maar dat viel niet mee. Een aantal lieten de lijn tijdens het overpakken per ongeluk los. Andere vonden geen oplossing hiervoor, maar Feitse loste dit op een geheel eigen manier op. Hij hield de lijn in de mond vast omdat hij anders een hand tekort kwam, maar het werkte wel! Evenals voorgaande jaren werd deze clubmiddag georganiseerd bij de Rondebleek in Sterksel.
De opkomst was goed evenals het weer, behalve de leden waren er ook 4 introducés. Na de eerste koffie / bier en vakantieverhalen was het tijd voor iets actiefs. 10 Man deden mee aan een werp wedstrijdje. De eerste onderdelen hadden betrekking op afstandwerpen: forehand, backhand en het oppakken van de lijn en direct afwerpen. De volgende worp was het in de lucht verlengen en verkosten van de lijn. Het verlengen van de lijn is geen probleem, dat doe je nagenoeg bij iedere worp. Maar wat doe je als je lijn in de lucht bijvoorbeeld 15 meter is omdat je wat verder wil werpen en er plotseling op 10 meter afstand een forel stijgt? Inderdaad, je verkort de lijn in de lucht, maar dat viel niet mee. Een aantal lieten de lijn tijdens het overpakken per ongeluk los. Andere vonden geen oplossing hiervoor, maar Feitse loste dit op een geheel eigen manier op. Hij hield de lijn in de mond vast omdat hij anders een hand tekort kwam, maar het werkte wel!

Als laatste was het precisie werpen in ringen aan de beurt. Bij het vissen kom je wel ooit vast te zitten in een boom of struik, het lukte Jeroen om het dak van de schuur te vangen. Er was een ladder nodig om de lijn los te krijgen waarna we weer verder konden. Tenslotte werden de punten geteld en bleek Frans Dirks de hoogste score te hebben. Frans gefeliciteerd!
Aan de rook was al te zien dat de kolen BBQ goed op temperatuur kwam.
Frans had voor deze speciale, zelf ontworpen, BBQ gezorgd. In het midden een rooster om te bakken, daar omheen een dichte metalen ring welke als bakplaat fungeerde en waarop het vlees warm gehouden kom worden.

Er werden zelfgemaakte sateetjes gebakken, filetlapjes en natuurlijk spek. Binnen stonden de door Bert en Jeroen gemaakte groente- en fruit salades, het stokbrood en de sausjes. Uiteraard kwamen ook Jan en Anneke van DRB er gezellig bij en genoten we van het heerlijke eten en natuurlijk de bijbehorende drankje.
Het was een gezellige middag, volgend jaar zetten we de BBQ dus weer op de agenda.

Finten op de Nieuwe Waterweg.

Het was die ochtend weer vroeg opstaan, we hadden om 6:30 uur afgesproken op de carpoolplaats in Best om te gaan finten op de Nieuwe Waterweg. De tijd dat je daar kan vissen wordt namelijk bepaald door het getijde. Er wordt gevist vanaf, of beter gezegd, net naast de golfbrekers, waarvan er een 5-tallen liggen tussen de Noordzee en de waterkering op de landtong van Rozenburg. Je kunt daar vissen van ongeveer een uur voor laag water tot een uur na laag water, wat op 9 juli inhield van ongeveer half 9 tot 1uur.

We waren met 4 personen waardoor we met 1 auto konden gaan. We hadden bij aankomst de keus uit 1 golfbreker, de andere waren reeds bezet door andere vlieg- en spinvissers. Na eerst een kop koffie gedronken te hebben gingen de waadpakken aan en konden we via de golfbreker het water in. Het blijft altijd lastig vissen met een zinklijn van een meter of 10 met daarachter een volglijn omdat je zelf laag in het water staat, de golfbreker achter je ruim 75cm boven het water uit komt en de stroming met je lijn aan de haal gaat en er onder water ook nog stenen liggen! Het weer was super, de temperatuur liep op van 19°C tot een graad of 23, de zon scheen lekker, het was nagenoeg windstil, en er was weinig scheepvaart.

Regelmatig zag je de finten springen waardoor je wist dat ze er waren, maar ze vangen was toch een ander verhaal. Je dient redelijk ver te werpen in de stroming, de lijn de tijd te geven om tot de gewenste diepte te zinken en dan strippen maar. De top van de hengel wordt daarbij net onder water gehouden en in het verlengde van de lijn. Omdat we weerhaakloos vissen en de finten een harde bek hebben mis je redelijk wat aanbeten.Toen we om half 1 uit het water kwamen had helaas niet iedereen fint weten te vangen en 14 stuks was het meeste. Het was Co wel gelukt om 2 krabben en een visgraat te vangen! Voordat we huiswaarts reden was het eerst nog tijd voor heerlijke broodjes gezond waarvoor het bestuur had gezorgd. Het was een heerlijke visdag, en dat te midden van de industrie van Europoort.

Vissen op de Kyll.

Omdat het een behoorlijk stuk rijden is naar Gerolstein (206 km vanaf Valkenswaard) vertrokken we om 7uur vanaf de carpoolplaats. Het was niet druk op de weg, maar de omleiding in Duitsland waarbij een behoorlijk gedeelte snelweg was afgezet maakte de rit nog langer. Omdat we met 8 personen waren hadden we een paar dagen van tevoren het gedeelte bij Lissingen en het standsdeel al gereserveerd. Hierdoor wisten we zeker dat we allemaal konden vissen omdat er maar een beperkt aantal vissers per gedeelte worden toegelaten. Na het kopen van de vergunningen voor Euro 18,- per persoon konden de waadpakken aan en gingen we te water. Het was nog wel wat fris, en het viel niet mee de vissen te verleiden met de droge vlieg.

Tijdens de lunch welke was verzorgd door het bestuur bleek dat iedereen al van de nul was. Na de heerlijke broodjes konden we niet wachten om verder te vissen. Ondanks de zon waren er weinig vissen aan de oppervlakte aan het azen daar waar we wel wat insecten zagen? Het was dus echt zoeken en op veel plaatsen werpen. Wat opviel was dat er eigenlijk geen vlagzalm gevangen werd, eigenlijk maar 1 op de hele dag. Het waren dus die dag allemaal forellen welke varieerde in lengte van 15 tot 35cm. De gevangen forellen zagen er erg gezond uit, dus zeker niet te mager. Om te kunnen gaan dineren gingen de waadpakken uit en reden we samen naar een eenvoudig restaurant. Het eten stond snel op tafel, was lekker en nog betaalbaar ook, dus wat willen we nog meer? (veel vis vangen.) Na nog een radler of echt biertje gedronken te hebben gingen we weer naar het water in de hoop in de avond nog even goed te kunnen vangen. Er waren op sommige plaatsen wat meer vissen aan het azen, en dus ook te vangen, maar echt veel was het niet. De meeste hadden die dag tussen de 10 en 20 forellen gevangen, alleen Hans die op zijn eigen water had gevist waar pas forellen waren uitgezet had echt veel gevangen. Al met al een gezellige vistrip waarbij iedereen zijn visjes had weten te vangen.

Binden uit de koffer met Feitse.

Na een thema bindavond blijft er altijd bindmateriaal over, en dat gaat in de koffer. Door de jaren heen hebben we daarin al veel materiaal verzameld en zelden gaat er iets uit. Daarom was het deze keer binden uit de koffer. Feitse had een aantal vliegen voorbereid met als overeenkomstig materiaal cdc. De eerste vlieg (links boven op de foto) was een emerger bestaande uit 2 cdc veertjes welke op elkaar liggend in een boogje werden gebonden en vervolgens omhoog werden gezet als vleugel. Dit boogje (bubble) houdt lucht vast wat extra drijfvermogen opleverd. De tweede (rechts boven) was een kevertje. Technisch moeilijk vanwege de hertenhaar die netjes rond diende te lopen als pootjes en opnieuw de bubble voor het drijfvermogen.

De derde (links onder) heeft als naam de “Mirage” een eendagsvlieg met extended body gebonden van 1 cdc veer. De orange binddraad zorgde voor een mooi kopje. Ook het laatste vliegje bestond alleen uit 1 cdc veertje waarvan eerst het lijfje werd gebonden, en deze daarna omhoog werd gezet als vleugel. Het waren 4 droge vliegjes met elk een heel eigen bindwijze. Feitse bedankt voor het voorbinden.

Werpen

Werplessen voorjaar 2017.

Ook dit voorjaar zijn er weer 4 werplessen geweest verzorgd door EFFA master instructeur Richard Verbeek. 2 Vonden er plaats op het oefenveld in Tilburg, de andere 2 op de recreatieplas in Drunen.
Op het veld werd er zowel individueel les gegevens, als ook aan de hele groep. Er werd geoefend op afstandwerpen (nodig bij het vissen op fint), precisiewerpen (het aanwerpen van stijgende forellen op de Kyll). Ook had Richard een keer een opstelling gemaakt van 3 ringen welke rechtop hingen aan palen, waarbij de voorste de grootste was en de tweede en derde steeds kleiner werden. Deze ringen stonden achter elkaar op een afstand van 1,5 meter. Het was hierbij de bedoeling de lijn met pluisje vanaf de voorzijde door alle 3 de ringen te werpen. Dat viel dus niet mee, maar een aantal leden kreeg dit toch voor elkaar!

Ook de waterworpen waren weer zeer leerzaam, de rolworp komt bijvoorbeeld goed van pas als je geen ruimte achter je hebt bij het werpen. Indien de worp wat verder dient te zijn kun je over gaan op de switch cast met als moeilijkheid dat de vlieg even precies naast je in het water dient te vallen, daar een ankerpunt vormt, waarna direct de voorwaartse worp met strip wordt ingezet.
Omdat de meeste van ons deze waterworpen nog niet volledig beheersen gaan we ze, bij goed weer, ook in het najaar weer oefenen samen met Richard. Ook staat er een clinic dubbelhandig werpen gepland voor komend najaar. Hierbij wordt gezorgd voor instructeurs en het benodigde materiaal. De bedoeling is je de kans te geven te ervaren hoe het is om te werpen met een dubbelhandige vliegenhengel. Ook op het gebied van werpen staat er dus nog veel te gebeuren.

 

Binden droge vliegen met Feitse Bootsman.

Met de opening van de Duitse rivieren in het vooruitzicht hadden we Feitse gevraagd droge vliegen voor te komen binden. Hij had gekozen voor flinke meivliegen met een vleugel van hertenhaar.
De eerste werd geboden met een staart van een van blauwe reiger veer, het netjes gespreid en horizontaal inbinden van de 3 sprieten is al een hele kunst. Daarna bond hij het hertenhaar naar voren in. Door er binddraad voor te wikkelen ging deze als vleugel rechtop staan en was even hoog als de haaksteel lang was. De body was van een cdc veer en de ribbing een fel gekleurde geelgroene draad welke oplichtte als er met een lamp op werd geschenen. Een grizly veer werd, met de bolling naar beneden, ingebonden en met een paar slagen om de vleugel gedraaid waarbij iedere nieuwe wikkeling onder de vorige kwam te liggen. Aansluitend was het kopje van dubbing aan de beurt waarna de vlieg afgebonden kon worden. Het kopje werd tenslotte met een zwarte stift op kleur gebracht. Het was een mooi maar technisch moeilijke meivlieg.

De tweede vlieg van de avond was een soortgelijke meivlieg maar werd up-side-down gebonden. Hierbij wijst de haakbocht dus omhoog i.p.v. naar beneden als deze op het water ligt. Tijdens het binden wordt de vlieg regelmatig omgedraaid in de bindvice, met name omdat de haakbocht in de weg zit tijdens het binden! Tevens gaf Feiste aan dat er uiteraard veel verschillende materialen gebruikt kunnen worden bij het binden van een vlieg, de staart van blauwe reiger verving hij door fazant en de cdc veer van de body door dubbing.
Als afsluiting, ofwel het toetje zoals Feitse het noemde was een revised redtag aan de beurt. Dit was een redtag maar dan gebonden met “modern” bindmateriaal. Even dacht ik terug aan de streamer welke Rob een maand eerder had voorgebonden met een lengte van 22cm op een haak 6/0. Deze redtag was 9mm lang en gebonden op een haakje 21! Zo zie je maar weer hoe divers vliegbinden kan zijn. Maar nu weer terug naar de redtag. Het staartjes was van synthetisch rood materiaal i.p.v. wol, en het lijfje van glimmend bruine micro cactuschenille. De hackle bleef als enige ongewijzigd en natuurlijk werd er aan de onderzijde een “V” uit geknipt waardoor de vlieg mooi op het water blijft staan.

Het was weer een geweldige bindavond met veel verschillende technieken en uiteindelijk een paar vangende droge vliegen. Feitse bedankt.

Vliegvissen