Workshop Grensmaas

De meeste activiteiten worden door het KVVC bestuurd gepland en voorbereid, maar dit keer was het anders. De KVVC leden waren door Harrie Meusen, voorzitter van met VVA st. Petrus Weert uitgenodigd om deel te komen nemen aan een Workshop Grensmaas vissen. Uiteraard waren er erg enthousiast en gingen met 7 personen op 10 maart naar Weert. De avond werd verzorgd door de gastspreker Henk Houben die zich de laatste jaren heeft toegelegd op het vissen op barbeel en roofblei en dan met name op de grensmaas. Hij begon zijn presentatie met te melden dat de Grensmaas zeker geen eenvoudige rivier is om op te vissen, naast de temperatuur en wind is met name de waterstand een erg belangrijke parameter. Als hij te hoog staat, kun je het wel vergeten. Daarnaast kan het waterniveau in een half uur meer dan een halve meter stijgen als de sluizen worden open gezet, dit is erg verraderlijk en zelfs gevaarlijk als je daar geen rekening mee houdt.

Na het eerste deel van de presentatie over de barbeel was het tijd om zelf te gaan binden. Alles was tot in de puntjes voorbereidt. Iedereen kreeg een plastic hoesje met daarin alle benodigde bindmaterialen en op paper de bindwijze voorzien van duidelijke foto’s. Uiteraard liep Henk rond om te helpen daar waar dat nodig was. Als eerste was de sierlint nimf aan de beurt, hiermee heeft hij de nodige barbelen al weten te vangen. Hij vist met een lange hengel met daaraan twee of zelfs 3 onverzwaarde nimfen. Om de ze dicht bij de boden aan te bieden zitten er verschillende zware loodkogels op de lijn. Tijdens het binden kwamen ze regelmatige rond met heerlijke snacks zoals bitterballen en stukjes frikadel. Als tweede was een baars streamertje aan de beurt. Als de witte streamertjes het laten afweten voor de roofblei, kunnen deze baars streamertjes je dag redden. Hij is met deze streamertjes met baarspatroon gaan vissen nadat een gevangen roofblei een aantal baarsjes had uitgespuugd, op dat moment wist hij wat ze op het menu hadden staan.

Behalve met een enkelhandige hengel vist hij ook vaak met de bubbelhandige vliegenhengel op de roofblei. Het voordeel daarvan is dat je tot wel 40 meter kan werpen wat vaak nodig is om de stroomnaden aan de Belgische kant te halen. Daarnaast heb je geen valse worpen nodig waardoor je streamer weer sneller in het water ligt en je meer effectieve vistijd hebt. In het laatste deel van de presentatie gaf Henk aan wat geschikte plaatsen waren om te gaan vissen. Let daarbij wel op dat je aan de Nederlandse kant blijft of anders de Belgische vergunning koopt.

Het was een gezellige en zeer leerzame avond waarvoor we Henk Houben willen bedanken voor zijn presentatie, en Harrie Meusen voor het uitnodigen van de KVVC, een andere Limburgse vereniging en zelf een club uit Tiel.

Tubefly binden met Rob Dings.

Rob had al eerder snoekstreamers bij de KVVC voorgebonden, maar dit keer hadden we als verzoek deze te binden als tubefly. Het voordeel van een tubefly is dat de tube met streamer na het haken van een snoek van de haak weg geschoven kan worden, waardoor je beter bij de haak kan om te onthaken. Ook kan de haak (met onderlijn) eenvoudig vervangen worden als deze niet scherp meer is of beschadigd.
Ondanks de storm waren er toch 9 geïnteresseerde leden gekomen. Rob had zelf al het benodigde materiaal meegebracht waardoor we zeker het juiste hadden. Zoals de naam al aangeeft, wordt de streamer niet gebonden op een haak maar op een tube (een hol kunststof buisje). Een bijkomende uitdaging is dat deze tube niet standaard in een bindvice geplaatst kan worden. De dure vices hebben hiervoor speciale conische hulpstukken. Voor degene die deze hulpstukken niet hadden had Bert deze gemaakt. Nadat de tube op de conische tool is de vice was geplaatst kon het binden beginnen. Van gevlochten materiaal werd als eerste een klein “schoteltje” in de vorm van de letter C op de tube gebonden. De lange slierten flash, de staart, werden er vervolgens voor ingebonden. Het resultaat is dat de flash bol om het “schoteltje” gaat staan. Aansluitend werden er verschillende kleuren flash met een lengte van 10 tot 15 cm in een dubbinglus gelegd. Dit was een uiterst secuur werkje, het werd er zelfs stil van!

Nadat alle flash door het opdraaien van de dubbinglus vast was komen te zitten kon deze, uiteraard ook voor het “schoteltje”, om de tube worden gedraaid. Om een vollere streamer te krijgen werd er nogmaals een dubbinglus met flash gemaakt en om de tube gedraaid. Daarna werd er een kunststof kopje (fish-mask) met lijm vast gezet op de tube en voorzien van ogen. Na het afbinden van de streamer werd de tube van de tool geschoven en op maat geknipt. Inmiddels waren we al ruim 2 uur geconcentreerd bezig, maar het resultaat mocht er wezen! Vervolgens werd de haak aan een staaldraad gezet en de draad door de tube gestoken. Aan de andere zijde werd een lus aan de staaldraad gemaakt waarmee deze aan de leader gemaakt kan worden.


Het was een gezellige, innoverende bindavond. Rob bedankt, en nu maar hopen dat de tube streamers ook snoek opleveren!

Snoeken Alblasserwaard.

Eigenlijk was dit de herkansing voor het snoeken op 4 december 2016 omdat er op dat moment ijs lag en we niet konden vissen. 27 Februari was carnavals zondag wat mogelijk de reden dat we maar met 4 vissers waren. Het weer was goed, niet te koud (zeker geen ijs) en overwegend droog. Om half negen vertrokken we met 2 auto’s vanaf de carpoolplaats in Best richting Brandwijk. Omdat het daar streng gelovig is kun je behalve naar de kerk, op een zondag ochtend nergens terecht. Voor ons geen probleem omdat de eigenaar van café Boerenklaas de vooraf aangevraagde vergunningen al had klaargelegd. In tweetallen gingen we op jacht naar de snoeken. Veel op splitsingen en onder bruggen werpen, veel lopen en verkassen maar weinig snoek! Sterker nog, met de lunch, bestaande uit warme tomatensoep en broodjes knakworst, hadden we nog geen snoek gezien. In de middag gingen we naar andere locaties maar ook daar vingen we geen snoek. Jeroen wist als enige een snoek te haken, maar die wist te ontkomen nog voordat hij bij de kant was, laat staan op de foto. De visdag werd snoekloos afgesloten in café Boerenklaas waar de KVVC de vergunningen betaalde, en we weer op temperatuur kwamen met een warme chocolademelk met slagroom. Hopelijk hebben we bij een volgende vistrip meer succes.

Workshop presentatie Britisch Columbia.

Begin november kregen we via Rob door dat Henk Vervloedt een vliegvisser is die veel visreizen heeft gemaakt en zijn informatie graag deelt met andere. Uiteraard waren we als Kvvc bestuur direct geïnteresseerd en maakten een afspraak voor de clubavond op donderdag 19 januari. Gekozen werd de presentatie te houden over het vliegvissen in Canada, Britisch Columbia om precies te zijn, waar Henk al een 10-tal keer was geweest. Zijn presentatie begon met de voorbereidingen in Nederland, wat neem je mee, en hoe neem je alles mee? Dat blijft lastig omdat je gebonden bent aan gewicht en afmetingen van je bagage. Een dubbelhandige hengel past nu eenmaal niet in je handbagage, vandaar dat hij koos voor een golftas en later een grote harde flightcase. Om niet te veel uren te hoeven rijden ter plaatse (gaat ten koste van je vistijd) neemt hij in Canada nog een binnenlandse vlucht. Als verblijf koos hij voor de Skeena River lodge.

Maar ook in Britisch Columbia is het weer niet altijd even goed, het kan er flink regenen en er ligt een lange periode van het jaar sneeuw. Dan is het dus afzien, en zeker als de vangsten uitblijven. Ja ook daar kun je blanken, of in een week maar een enkele vis vangen! Henk had veel digitale foto’s bij waarover hij enthousiast heeft verteld. Voor een aantal van de aanwezige gaf deze presentie reden tot nadenken, toch ook maar een keer naar BC?

Extra informatie over de Skeena River lodge kun je vinden via de link http://skeenariverlodge.com/
(Een aantal van de sfeer foto’s zijn ook afkomstig van die website.)

Knopen kun je niet kopen.

Eigenlijk stond deze presentatie op de agenda voor 15 december maar door ziekte van Richard Verbeek kon die helaas niet doorgaan.  15 December werd daardoor een video avond, met diverse vliegvisfilms. Op 29 december kon de presentatie “Knopen kun je niet kopen” alsnog gegeven worden. De meeste benodigde zaken voor het vliegvissen kun je in de winkel kopen zoals: hengel, reel, backing, vliegenlijn etc. maar dit geld niet voor de knopen die de verschillende delen van de lijn met elkaar verbinden en wel degelijk van groot belang zijn. Een goede knoop kan resulteren in het landen van een mooie vis, een slechte knoop in lijnbreuk (veelal op een knoop) waardoor de vis ontsnapt met je zelfgebonden vlieg. Daar komt nog bij dat veel vliegvissers een aantal essentiële knopen nog nooit heeft gelegd, omdat de winkelier vaak je backing en vliegenlijn al op de reel monteren. In deze presentatie liet Richard de meest gebruikte knopen zien welke je nodig hebt om alle delen met elkaar te verbinden vanaf de reel tot aan de vlieg en alles dat daar tussen zit. Het was een actieve presentatie waarbij iedereen zelf mee kon doen, Richard had namelijk voor stukken vliegenlijn, backing en nylon gezorgd. Als eerste was de arbor knoop aan de beurt, hiermee wordt de backing aan de reel vast gezet. Belangrijk is oa. dat deze niet mee gaat draaien door Erik werd nog aangevuld dat je dit kan bereiken door nog een extra mastworp op de reel te leggen. Als tweede de albright knoop, deze knoop verbind de backing met de reel. De naadknoop wordt gebruikt om de leader aan de vliegenlijn te monteren. Diervoor heb je we als hulpmiddel een spijker, naald maar bij voorkeur een stevig buisje nodig waar je de leader terug doorheen kan steken. Daarna wordt het buisje uiteraard verwijderd. Hoe harder er aan de leader getrokken wordt hoe, hoe vaster de knoop komt te zitten. Met een bloedknoop kun je zelf een leader opbouwen, deze knoop is alleen geschikt om 2 stukken nylon aan elkaar te maken waarbij de diameters van beide stukken niet te veel in dikte verschillen. Het maken van deze knoop viel niet mee, vaak worden hiervoor extra gereedschappen gebruikt  omdat je aan 2 handen eigenlijk niet genoeg hebt. Ook de perfection loop en surgeon loop en dropper loops (allemaal lussen) werden uitgelegd en geoefend. Als laatste verschillende mogelijkheden om de vlieg aan de tippet te maken. Standaard wordt hiervoor de verbeterde clinchknoop voor gebruikt. De uniknoop wordt vooral gebruikt bij fluorcarbon en heeft als voordeel dat er een klein lusje overblijft indien je de knoop niet helemaal aantrekt tot aan het haakoog.

De rapala knoop was als laatste aan de beurt. Hierbij hangt de streamer of nimf echt in een permanent lusje. Het was een actieve drukke (we waren met 15 personen) en leerzame presentatie.

Richard bedankt,

Snoeken en IJs.

Over het snoeken op 4 december kunnen we kort zijn,we hadden er alle 7 veel zin in. Hoe dichter we bij Brandwijk kwamen des te duidelijker het werd dat er echt overal ijs lag, en vliegvissen dus niet mogelijk was. Wel hebben we de locaties bekeken die we hadden doorgekregen, en die zagen er snoekerig uit.

Helaas, volgende keer beter!

Vliegvissen