Op 11 december was er een informatieavond over kopvoorn door Rob van Dijk.
Bij bindavonden staan de tafels in de ‘’D’n Achterum’’ zaal in carré opstelling zodat iedereen het goed kan zien, maar op deze avond stonden ze als experiment in visgraat. De opkomst was groot en even na acht uur begon Rob met zijn verhaal. Hij deelde zijn kennis die hij de afgelopen decennia had opgedaan. Als leidraad gebruikte hij zijn filmopnamen. Het is eigenlijk een vis die erg ondergewaardeerd is, er zijn namelijk maar weinig mensen die er gericht op vissen.

Beken en rivieren met overhangende struiken en bomen met langzaam stromend water zijn de habitat van de kopvoorn. Ze foerageren echter heel anders dan een forel of kopvoorn die op een vaste plaats liggen, bijvoorbeeld achter een steen, daar wachten tot het eten voorbij komt en dan weer op de plaats gaan liggen waar ze lagen. Kopvoorns zwemmen (in een ellips vorm over enkele honderden meters) langs de zijkant van de beek of rivier en liefst in de schaduw. Zij zwemmen dus het eten tegemoet als ze zich stroomopwaarts bewegen, en er achteraan als ze stroomafwaarts zwemmen.  Een bewolkte hemel en rond de 18 graden zijn de ideale omstandigheden om de kopvoorn te kunnen vangen.

Na drie kwartier was er een pauze, dus tijd voor een hapje, er was namelijk gezorgd voor verschillende soorten worst en blokjes kaas, en een drankje. Daarna deel 2.

De kopvoorn is een opportunist met een hele grote bek en pakt alles, ook kevertjes, sedges en zelfs kersen die in het water vallen. Je werpt ze dwars op de stroom aan waarbij de vis het aas ”analyseert”, dus het wachten met aanslaan is cruciaal. Rob viste op kopvoorn vanaf de kant maar ook veel vanuit de bellyboot. Wel gaf hij aan dat het kopvoorn bestand net als dat van andere vissoorten ook sterk is afgenomen, en dat geld dus ook voor Frankrijk en Spanje waar hij veel gevist heeft.

Het was een geweldige interessante avond. Dank je wel Rob.